Üşümek, çok güzel'

Gözlerinde bulutlar saklı çocuk, direnme de yağmurlar yağsın yüreğine.

Bir gün burnuna gelen o toprak kokusu ben olacağım.

Birini unutmak, koca bir devrimi hiçe saymaktır. Birini unutmak, bu kadar basit olmamalı.

kapıyı kapattım, ışığı kapattım, kendimle baş başa kaldım yine. bu acının bir an önce geçmesini diledim. geçmedi. bu acıyla nereye kadar,

yokluğumu daha çok seviyosunuz galiba

Üşüdüğümde geceleri sarabildim üstüme, kolların varken.

“Ağrı kesiciler, geçirmiyor kırılan yerlerimi. Bana bir reçete yaz, içinde şiir olsun.”

Hava almak için dışarı çıkıyorum ama insanların arasında daha çok havasız kalıyor gibi dönüyorum eve. Şikayet etmiyorum da, gram hevesim yok. Yeni birini tanımak için, yaşamak için, en ufak bir girişimim olmuyor. Hatta bazen kendimi sevdirmemek için bazen elimden geleni yapıyorum.

Ben her şeyi göze alıp evine kadar geldim. Sen kapıyı dahi açma tenezzülünde bulunmadın.'

ne demek istediğimi söylemem gerekenler ile duymak istedikleri arasında sıkıştım kaldım. tam anlamıyla anlaşılmaktan çok uzakta bırakıldım. bir şeyler çöktüğü zaman kendimi onları toparlayacak kişi olarak gördüm ama kendime yıkıcı oldum. söylemek istediklerim, duymak istemedikleri şeyler oldu hep kendimi en kötü şekilde kırılmış gibi hissettim.

Özür dilerim.

anne.

Denedim.

Seni yaşadıkça herkesi öldürdüm.

çok önceden hayatında olsaydım, seni yaralayan her şeyden korurdum seni

Keşke kendimden koruyabilseydim seni.

ben gidince, gökyüzüne bakın.

Toprağın beni kabul ettiği gün. Gökyüzü benim mutlu olduğumu yağmur yağdırarak anlatacak.

hiçbir şey ifade etmiyor

Ne denli acı çektiğim hiç bir şey ifade etmiyor.

bir mucize olsun

n'olur.

Umudum tükeniyor, lütfen.