allahım göğüs kafesimi yumruklayan tüm bu hislere göğüs germekte zorlanıyorum lütfen göğsümü evren gibi genişlet içini yıldızlarla galaksilerle doldur kendi içimde ışıldamak istiyorum uçsuz bucaksız bir denize bakmak gibi göğsümü ferahlat tüm ufukları sindirip güzel bir manzaraya bakmak istiyorum..

hayatım çoğu zaman başlangıçlar ve bitişlerle dolu gibi hissediyorum çoğu şeyin kalıcılığı yok ve birçok şeyin aslında benim elimde olduğunu bilmek ben ne kadar çabalarsam o kadar karşılığı var diye düşünmek can sıkıcı bir durum gibi geliyor çünkü bazen hiç çabalamadan da bir şeyler kendiliğinden yolunda gitmeli.. elimdekilerle ne yapacağımı bilemiyorum, kararlarım bazen irademle örtüşmüyor istikrar için çaba lazım, işleri yoluna koymak için çaba lazım bir şeylerin devamlılığı için kimseyi incitmemek için çaba sarf etmek zorundasın ama dur kendim lütfen sen incinme. çoğu gün çaba görmek ister ama bazen o çabadan uzak kalmak ve sadece yaşamak istiyorum ama yaşamak da bir çaba değil mi.. biliyorum böyle olmamalı her şey doğal olmalı ama bazen evin perdelerini bile açmadan evde yokmuş gibi davranmak istiyorum.

" ben senden razıyım allahta senden razı olsun" şu söz kalbime ruhuma iyi geliyor kalbimin hızlı hızlı atmasına sebep olacak bi söz bu birinin senden razı olmasının düşüncesi bile çok güzel..

öyle bazı şeyler var ki yaşanılanları anlatmak zorunda kalmak bir yana, onları düşünmek bile yoruyor. bir olayı konuşmaya başladığımda o olayı tekrar yaşıyormuş gibi hissediyorum ve bu durum omuzlarıma çok fazla yük binmiş gibi hissettireceği için her şeyi söylemekten kaçıyor sessizliğe bürünüyorum, hiçbir şey hissetmiyor ya da duygularımı yenmiş biri gibi değilim sadece sessizlikte her şey daha az yoruyor.

çok dalgınım bazı şeyleri anlamlandırmaya çalışmaktan gerçekten çok yoruldum keşke bazı şeyleri çabalamadan da aynı hissiyatta görebilsem diyorum çünkü ne ekersem onu biçmek değil de bundan daha fazlasını görmeyi çok isterdim ben ne verirsem ben ne yaparsam karşılığını aynı oranda almaktan ziyade biraz da olsa bak sen çok çabalıyorsun çok gayret ediyorsun bunu da hak ettin diye kendiliğinden bir şeyler olsun istiyorum elimden geleni yapıyorum ama bu bazen yetmiyormuş gibi hissediyorum çünkü benden hep daha fazlası bekleniyor hiç beklentilerim önemli olmuyor verdiğim emekle aldığım karşılık aynı olmuyor bu beni derinden incitiyor

bana bildiklerimden fazlası hiç söylenmedi, söylenilenler duyduklarıma hiç uyum sağlamadı peki bunların arasında bana neler kaldı.. ellerinin sertliklerinden hiçbir şey düşmedi dillerinin keskinliğinden hiçbir şey eksilmedi. yazık bana, herkesin ne kadar güçlü olduğumu söylediği kadar güçlü olmadığımı her zaman biliyordum ama bir gün olabileceğim umuduyla bunu kendime saklıyordum. tüm beklentileri olmamı istedikleri kişiyi kendi içimde ateşe veriyordum, gözlerimi kapatıp nefes aldığımda istediğim her şeyin bir parçası olmaya yüz tutuyordum, kendime şunu yineliyordum; bak bana! dünya hala dünya ve günlerin şiddeti dinmek yerine artıyor olabilir ama lütfen o acımayan ama titreyen hislerine karşı bağışlanmayı ve şefkati içeren sıcak duayı unutma. bu bir şiir değil ama bak şu ateş kırmızısı ne kadar da güzel.

uzun zamandır sıradanlığın dışına çıkmakla mücadele ediyor gibi hissediyorum. ve ne kadar uğraşırsam uğraşayım o noktanın daha neresi olduğunu anlayamıyorum. bir nokta var diyorum. varmak, var olmak, ait hissetmekle ilgili bir nokta. kendime cesur diyorum. ama büyümek dizlerimi acıtıyor. durmadan devam etmemi denememi söyleyen o sese kulak veriyorum ama köklerin ayaklarımı parçalaması beni yoruyor. hiç hayal etmediğim her şeye dönüşürken kendimi bir seyirci gibi izlemek gerçekten çok zor oluyor. bir bıçak beni açarken kabuğumu yırtarken yara bantları yeterli olmuyor. uzaktan duyulan hıçkırıklar da benimdi, her şeye göğüs germeye çalışan yürek de benimdi. yoksullaşan kuşları, sessizliği, ışıltıyla dans eden yaprakları her şeyi taşıyan da bendim. beni böyle kirli ve yorgun görme. ağaçların arasında büyümenin güzelliğini taşıyorum.

sanki herkes nereye gittiğini biliyormuş gibi bir his var içimde ama ben uzun süredir kaybolmuş gibi hissediyorum.