Swim againts the stream

Λίγα λόγια και καλα θα πω πανω σε αυτο.

Εχω σχεση απο απόσταση 1,5 χρονο και καθε μερα νιώθω οτι παει καλυτερα και αυτο γιατι υπάρχουν αμοιβαία συναισθηματα και αγαπάμε τοσο ο ενας τον αλλο που δεν θα αφήναμε τιποτα να μας χωρισει.

Σαφώς όμως δεν αντέχουν ολες οι ανθρώπινες σχέσεις κατι τετοιο. Χρειαζεται μεγαλη ψυχική δυναμη. Η απόσταση ειναι δηλητήριο και το αντίδοτο της ειναι η «Συνάντηση».

Δεν ειναι για όλους λοιπόν. Ειναι για αυτούς που ξέρουν να αγαπούν δίχως όρια. Για εκεινους που σκίζουν καθε χάρτη για να κρατήσουν ζωντανή την αγαπη που κρύβουν για τον ανθρωπο τους.

Λυπάμαι εκεινους που αποδίδουν τον χωρισμό τους στην απόσταση. Ειναι καθε αλλο παρα δειλοί. Τους λυπάμαι γιατι δεν εχουν νιωσει πως ειναι αυτη η μαγική αγκαλια με τον ανθρωπο που εχεις να τον δεις τοσο καιρο. Ή τα μηνύματα του τύπου: «Μου λείπεις πολυ σημερα» και σε κανουν να ανατριχιάζεις και να βουρκωνεις.

Όσοι σε κανουν να νιωθεις ξεχωριστή/ος ξέροντας πως ο άνθρωπος σου σαγαπαει παρα τα χιλιόμετρα που σας χωρίζουν αυτοι οι ανθρωποι αξίζουν τα παντα, καθε κούραση, καθε αναμονή.

Καμία αποσταση δεν καταδικάζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι ιδιες οι σχέσεις όμως αν το θελουν και οι δυο κανουν την απόσταση να φαινεται ασήμαντη.

Αν ποτε βρεις εναν τετοιο ανθρωπο κράτησε τον.

Αυτοι οι ανθρωποι ειναι αγκαλια.