Zeyy

Anılar unutulmuyor. Yeni bir hayatta birlikte yaşamayı öğreniyorsunuz.

İzleyip çok beğendiğim bir filmin hemen sonrasında her yerde kesitlerine denk gelmem ve sanki özenle ben izledikten sonra yerleştirilmiş hissi.

Dönmesini istediğim dönmüş de şimdi ne istediğimi bilmiyormuşum gibi..

"Belki başka bi zaman , başka bi yerde.Sonuçta yarım kalan her şey tamamlanmaya muhtaçtır. "

Kesin gözüyle baktığımız şeylerin aslında gerçekleşme ihtimalinin çok düşük olması gerçeğini farketmek,

Sanki iş başvurusu yapmışım benden olmazmış da acıyıp öylesine bir iş vermişler gibi bi hayatım var.

"yolun bundan sonrasına kırgın devam edeceğiz."

Bir kere gidebileceğin hayalindeki o yerde çektiğin tek fotoğrafta yanında bir zamanlar değer verdiğin birinin olması,,

Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okuluna kabul mektubumu talep ediyorum. Etrafımdaki yılanlarla konuşabilmem sizi tatmin etmeli Albus Dumbledore efendim.

Pollyannanın her sabah koltuk değnekleri kullanmadığı için mutlu olmasının üstüne kaza geçirip tekerlekli sandalyeye mahkum kalması gibi sınanıyorum.

Başrolü paylaşmak istediğin insanın o filmde sokaktan öylesine gelip geçen insanlardan biri olması,,

"Çünkü acı, gidenin değil kalanın hikâyesidir ve hikâyeyi hep kalanlar bitirir."

O birbirini hiç tanımayan iki insanın göz göze gelip gülümseyiş anı ve hissetikleri hep gerçektir.

Ben senin acı bir tecrübe olarak kalmanı istememiştim.

Oysa ben yolu bilinmeyen eski bir kütüphanenin tozlu raflarından birinde kapağı hiç açılmamış kitabın arasına koyduğun hala ilk günkü gibi taze duran karanfili bulmuştum.

Bir kulağımdan girip diğerinden çıkan şeyleri, kalbime girip ve sonra arkasına bakmadan çıkıp gidenden öğreniyorum.