kendi kelimelerim bana bile ağır geldi..

hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ya bende eskisi gibi kesmicem. tiyatroyu bırakıyorum. ne kadar vücudumda boş yer varsa her yeri jilet izleriyle doldurcam. ceza değil bu, bu hale gelişimizin bir izi olacak.

bilmemek güvenmektir.

ben sana kavuşmayı öğretemedim ama sende bana ayrılmayı öğretemezsin.

efsun çok güçlüydü biliyo musun, çok güçlü bi kadındı. o kadar imrenirdim ki, bende onun gibi olmak isterdim hep. ama her zaman istediğimiz olmazmış.

yapayalnız kaldım. her şeyim gitti bitti. hayatım da bitsin o zaman

vazgeçtim kan kırmızı kalbinden

bu hayatta herkes kendini bir şeye ada diyor. neden? neden sadece bir şeye adayarak hayatımızı diğer insanlar gibi sıradanlaştıralım. hep böyle düşünürdüm. hayatımı hep ben kendimi bir çok şeye adayabilirim, ben bir çok işi aynı anda yürütebilirim sandım. belki de yanılıyorum. ben bir işi bile beceremiyorum.

aşk bazen ummadığın kişide oluyormuş ..

eski günlerimi özledim, onu gördüğüm günleri özledim, sigara bastığım günleri özledim, öğle aralarında bi ağaca sırtımı yaslayıp kitap bitirmeyi özledim, kitabın son sayfasına kanımı damlatmayı özledim, sonra dershaneye geri gidip kitabımı yazmaya devam edişimi özledim, eski arkadaşlarımla takılmayı özledim, yataktan çıkmamayı, bütün gün ağlamayı, sürekli uyumayı özledim. üzgünüm, özledim. sevgilim şuan napıyo acaba diye merak etmeyi özledim, ne halde olduğunu düşünmeyi özledim, acaba babam ona bişey yaptı mı korkusunu özledim, ölüm korkusunu özledim, sokaklarda başıboş yürüyerek insanları izlemeyi özledim, tek başıma stara gidip kitap okumayı özledim, tek başıma dışarı çıkıp herhangi bi mekana gidip günlüğümü yazmayı özledim. onu özledim @kahvekolikkkkk, onunla vakit geçirmeyi, onunla kesmeyi, onun beni teselli edişini, bana değer verişini özledim. ilk ve mutlu olduğum yılı özledim.

titriyorum yine