hiç değilse yaranı yaramla bir tutma jülide, sen dizlerin kanadı diye o yolu yürümedin. ben, göğsümü delen kurşunla o yolu bitirdim.

“canım. ben her şeyi hallettim sayılır. senin hiçbir yangınımda sızlamayan kalbin nasıl.”

anlaması lazım,tam benim tarzım.

ben yüzlerce kere toplanmış dağınık bir odayım.

güz yarası,beni neden sevmedin.

kızgınım..hiç gelmeyişine,bilmeyişine,hissetmeyişine..

yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç..

yaramın nerede olduğunu bilmiyorum.yalnız bir yerlerim acıyor.çok acıyor.

bu saaten sonra dönülmez..

“sonra oturdum o mutfak masasına. nasıl bu kadar kendimi kaybettiğimi düşündüm.tek başımaydım, ama masa çok kalabalıktı..”

bir evimiz vardı ama gidecek hiçbir yerimiz yoktu

aradan yıllar geçmişti ama içimin kanadığını hissettim.

birisine pıtı pıtı yapmayı seviyorum..