22maja

„Cóż wiesz o pięk­nem?… Kształ­tem jest mi­ło­ść.”

“Piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj.”

„A potem od­wró­cił się i po­wo­li wy­szedł, zo­sta­wia­jąc za sobą ni­czym nie zmą­co­ną, uro­czy­stą ciszę.”

“Tak samo jak w ostat­nim cza­sie ro­bi­ła to ze wszyst­ki­mi cen­ny­mi rze­cza­mi w swoim życiu – w mil­cze­niu pa­trzy­ła, jak ucie­ka­ją jej z rąk.”

“Wszy­scy je­ste­śmy oszu­sta­mi iwszy­scy sta­ra­my się zro­bić wszyst­ko, co w na­szej mocy,żeby pod­trzy­mać wieżę ilu­zji i źle umiej­sco­wio­nych na­dziei.”

“W tym wie­trze jest coś,co zwia­stu­je tra­ge­dię.”

„A gdy­bym padł przed tobą na ko­la­na i pła­kał, i opo­wia­dał, co wie­dzia­ła­byś o mnie wię­cej niż o pie­kle, które ktoś okre­ślił ci jako go­rą­ce i strasz­ne?”

„Była pięk­na – racja, ale pięk­nem pło­ną­ce­go lasu można na­pa­wać oczy, byle z da­le­ka.”

„Opo­wie­ści nigdy nie są mrocz­niej­sze od opo­wia­da­ją­ce­go.”

„Próż­ność to mój ulu­bio­ny grzech.”

„Krą­ży­łam trzy­sta ki­lo­me­trów nad Zie­mią i je­dy­ne, czego chcia­łam, to wró­cić do domu i się z tobą zo­ba­czyć. Ro­zu­miesz? Ro­zu­miesz, że nie ob­cho­dzi mnie, jak duży czy mały jest ten świat, bo ty je­steś cen­trum mo­je­go świa­ta? Ro­zu­miesz, że masz kogoś, dla kogo je­steś naj­waż­niej­sza na całej pla­ne­cie?”

„– She wasn’t doing a thing that I could see – mówi. – Except stan­ding there, le­aning on the bal­co­ny ra­iling, hol­ding the uni­ver­se to­ge­ther.”

“Poza tym jest na świe­cie taki ro­dzaj smut­ku,któ­re­go nie można wy­ra­zić sło­wa­mi.Nie można go ni­ko­mu wy­tłu­ma­czyć.Nie mogąc przy­brać żad­ne­go kształ­tu,osia­da cicho na dnie serca jak śnieg pod­czas bez­wietrz­nej nocy.”

“Za każ­dym razem, gdy szedł na dno,jego próż­ność za­wsze utrzymywała go na po­wierzch­ni.”

„Przy­kro mi, że je­stem tym, czym je­stem.”

„Dance with me now. And never, ever stop.”

„Czemu nie potrafisz, być taka jak wtedy?”