Tarafı olmayan kavgada yumruklar sıkılı, Surata oturmuş ciddi bir adam, hesap soruyor “Kaç savaş atlattın da bu kadar çok yüzün kıvrımı?” Ayrı yık’anır bazı şeyler, mesela renkliler ve beyazlar. Aynı duvara çarpar kusursuz korkaklar. Caddeler boyu intihar, satır aralarında meşru Kaçış yoksa yaşamdan Kim inkar edebilir Sisifos’u? Hurafe, bu yüzyılda barış denen zırva. Avuç içlerin kaç çakal gördü, Bir kaç eklem belki bir kaburga Küfür gerekli! Omurgasız ideoloji birini sevme girişimi. Ufkum artar kat be kat, günden güne ve yolum şaşar istasyon sokağına Renklilerin beyazları kucakladığı Sisifos’un ölümü kucakladığı Barışın intiharı kucakladığı.
Ufkum Ç. (via tamblrkenkaybettim)
















