Derli Toplu Notlar...

Bunu daha önce hiç denememiştim. Hayır, kalemle yazı yazmaktan bahsetmiyorum; duygularımı kâğıda dökmekten bahsediyorum. Yazmak, düşünceleri kâğıda dökmek rahatlatıyor derler, bunu deneyimliyorum. Şu an yaptığım şeyin kendi açımdan saçma olup olmadığını düşünüyorum bir yandan. Daha önce hiç içimden gelenleri yazmamıştım ki. İşlevsel değildi bu kez yazdıklarım: Bir form doldurmuyor veya işimle ilgili bir şeyler not almıyordum. Ne yazdığım hakkında da bir fikrim yok; belki birazdan buruşturup atacağım bu kâğıtları, bilmiyorum. Ama yazıyorum. Tıpkı kulaklığımı takıp yürümek gibi. İtiraf etmeliyim ki bir şeyler dinleyerek yürümek beni daha çok rahatlatıyor. Amacı olmayan bir yazı yazmanın daha kolay olduğunu fark ediyorum. Bu yazıyı kimseye ithafen veya bir şeye binaen yazmıyorum; kendim için yazdığımı düşünüyorum ama bundan da emin değilim.

Never lose a person who always wants to be with you, because you might wake up one day and realize that you’ve lost a diamond while you were too busy collecting stones

İhtimallerin heyecanına üzülüyorum.

“Ya kendin dikebilirsin ya da hiçkimse, dedi tanrı”

Kiss your lips is first sip of taste of poison