+ bana bir şeyler olmasını.

Bir de şarkı bırakıp gidiyorum, gelirim yine belki bir gece. İyi geceler.

“Maymundan mı geliyoruz?” bu soruya yanıt vermeye çalıştığım yazıma linke tıklayarak ulaşabilirsiniz, eksik yanlış olduğunu düşündüğünüz şeyleri yoruma bırakırsanız seviniriim, öptüm

— Gabriel García Márquez (Veda mektubundan.)

-Kötü, sanki bu soruyu bekliyormuşum gibi içimi dökmek istiyorum. Çok yorulduğumu fark ettim yakın zamanda, eksik hissetmenin insanı ne kadar yıpratabileceğini anladım. Ağrının sadece bedenen değil ruhen de, zihnen de hissedilebilen bir şey olduğunu yaşayarak öğrendim. Yazmak iyi gelmiyor diye düşünerek yazmayı bıraktım. Nefes almayı bırakmışım yeni yeni anlıyorum. Umut denen bir cehenneme düştüm en ufak kıvılcımda cayır cayır yandım. Belirsizlik gibi bir kuyuya attım kendimi çıkmak için çabalamak yerine tırnaklarımla kazıdım daha derine. Olmayınca olmuyormuş oldurmaya çalışmak can yakmaktan başka bir şey de değilmiş bunu öğrendim. Her seferinde vazgeçtim artık tamam diyerek kandırdım kendimi, sorulan her soruya kalbimi dinlemeden yanıt vermenin hiçbir işe yaramadığı bir girdaptayım. Artık çabalamıyorum, umut etmiyorum ama cehenneminde yanmaya devam ediyorum. Belirsizlikten şikâyet etmeyi bıraktım ama o kuyudan çıkmak için de çabalamıyorum. Yani diyeceğim şu, yoruldum. Artık savaşmıyorum ama vazgeçemiyorum da. Oturdum bekliyorum.”