Devbook

Straight road to doom.

And if somehow it manages not to crash, then the app is ready to be shipped.

Nirvana

Strona

https://www.nirvanahq.com

Co za darmo

Choć sama rejestracja jest darmowa, szybko odkrywamy, że nałożone są na nas pewne limity. Otóż w programie Podstawowym, w którym startujemy możemy założyć maksymalnie 5 projektów (Projects), 3 listy referenji (Reference Lists), 2 obszary (Areas) oraz nielimitowana ilość zadań zwanych tutaj także akcjami (Actions).

Koncept

Główny element nad którym operujemy to Akcje. Każdą można opisać w następujący sposób.

Tyuł - krótki opisa zasania

Kontekst - tutaj możemy przypisać do akcji tagi, kontakty oraz obszary

Notatka - rozbudowany opis zadania

Status - planowane wykonanie, może mieć wartość

Inbox - Tutaj trafiaj wszystkiepando nasze świeże pomysły. Które mogą później zostać przypisane do właściwych projektw i statusów.

Next - Dla rzeczy, którymi możemy zająć się natychmiast.

Waiting - Dla rzeczy, które wymagają czyjejś innej odpowiedzi

Scheduled - Dla rzeczy, które chcemy wykonać w późniejszym terminie.

Someday - Cała reszta.

Czas - Ile czasu przewidujemy na wykonanie danego zadania (5m - 8h)

Energia - Jak trudne jest dane zadanie (low, med, high)

Termin - Termin wykonania.

Projekt - Projekt w jakim zadanie się znajduje. Jak doradza sam serwis, Powinny to być zadania, które wymagają kilku kroków do ich spenienia.

Focus - Dodatkowo każda akcja może zostać oznaczona jako focus, co sprawi, że pojawi się na dodatkowej licie.

Rozruch

Po krótkiej rejestracji, ukazuje się nam prosta oraz Projekt"Getting Started", które w paru słowach tłumaczą działanie interfejsu oraz zachęcają do eksperymentowania.

Sama pomoc nie jest zbyt rozbudowana i ogranicza się jedynie do działania interfejsu i sktrótów klawiszowych. Można mieć trudności choćby ze zrozumieniem, czym są listy referencyjne.

Ergonomia

Aplikacja sama w sobie jest wygodna w użyciu. Tutaj także znajdziemy okno do szybkiego wpisywania kolejnych zadań. Niestety brakuje w nim formatowania, dzięki, któremu szybko określilibyśmy także właściwości zadania.

Raporty

Jak i w innych aplikacjach tego typu, tutaj także brakuje bardziej obszernych raportów. Poza czytelną prezentacją (podział na projekty i statusy na listach), nie znajdziemy tutaj niczego więcej.

Ewentualnie można wsponieć jeszcze o dzienniku, gdzie można przenieść ukończone przez nas zadania.

Integracja

Trudno mi tutaj coś powiedzieć.

Wydajnosć

Jak każda porządna aplikacja webowa. Nic do zarzucenia.

Podsumowanie

Nirvana jest jedną z wielu aplikacji webowych, które prubują pomóc w zorganizowanoiu codziennych zadań. Czy to w pracy czy w domu. Niestety, poza ciekawym pomysłem ze statusami, nie przyciąga mnie ona bardziej niż inne.

Za:

Można swobodnie ustalać priorytet zadań

Ciekawe rozwiązanie z okrelaniem statusu zadania (Next, Scheduled, itd.).

Przeciw:

Brak rozbudowanej dokumentacji

Strona

http://www.rememberthemilk.com/

Koncept

Jest to kolejna lista to-do więc koncept jest całkiem prosty. Całość mamy podzieloną na kilka list, które możemy dodawać i usuwać z poziomu ustawień. Listy możemy wypełniać zadaniami(bez pod-zadań). Dodatkowo każde zadanie może zostać opisane etykietą.

Rozruch

Szybka rejestracja i już mamy dostęp do strony naszego konta. Nie ma tutaj żadnego tutoriala, ale działanie aplikacji jest na tyle proste i intuicyjne, że nie jest on potrzebny

Ergonomia

Serwis jest w miarę intuicyjny i prosty w obsłudze. Podobnie jak w Producteeve, dzięki kilku prostym znacznikom, możemy wpisać większoć danych zadania, bez potrzeby późniejszej re-edycji i klikania myszką.

Bardzo przyjemną odmianą jest także fakt, że całość mamy dostępną w języku polskim.

Raporty

Jest to jedynie rozbudowana lista To-Do więc raportów tutaj nie ma. Jedynie jeśli włączymy Przegląd możemy przejrzeć listy zadań zaplanowane na Dziś, jutro oraz zaległe.

Integracja

Mamy tutaj kilka ciekawych możliwości. Możliwości integracji są całkiem spore. Z najważniejszych można wymienić: evernote, gmail, outlook, twitter.

Znajdziemy aplikacje na Androida, iOS, Blackberry. Jest także wiele aplikacji trzecich, które potrafią integrować się z RTM

Wydajność

Wyadjność aplikacji webowej jest bez zarzutów.

Podsumowanie

Strona

https://www.producteev.com

Co jest za darmo

Serwis ten jest w pełni darmowy. Mamy nieograniczoną ilość zadań. Sieci (obszarów roboczych), Projektów i ludzi do nich przypisanych.

Koncept

Koncept strony jest bardzo prosty. Całość podzielona jest na obszary robocze zwane siecią. Każdy z obszarów roboczych zawiera projekty z indywidualną listą zadań. W dowolnej chwili możemy przenieść dane zadanie do innego projektu w tym samym obszarze roboczym. Możemy także przenosić projekty pomiędzy obszarami (wraz z ich zadaniami). Dodatkowo każde zadanie może zostać opisane labelką, która jest przypisana do danego projektu.

Rozruch

Rejestracja odbywa się w trzech szybkich krokach i zaraz możemy rozpocząć pracę z naszym pierwszym projektem. Dodatkowo, zaraz po starcie kilka dialogów w prosty sposób tłumaczy podstawową funkcjonalność serwisu.

Ergonomia

Aplikacja działa prosto i wygodnie. Podoba mi się możliwość dodawania kolejnych zadań bez odrywania ręki od klawiatury. Już w tytule zadania możemy określić jego priorytet, przypisaną osobę i labelki, używając prostych znaczników.

Dziwi mnie jedynie brak możliwośći ręcznego ustalenia pozycji zadania na liście, zwłąszcza jeśli ta funkcja jest w pełni dostępna w liście podzadań.

Raporty

Raporty są tutaj niestety znikome. A nawet brak ich całkowicie. Poza listą aktywności dla danego projektu w postaci wykonanych zadań i dodawanych do nich komentarzy, aplikacja nie ma żadnych generowanych raportów.

Integracja

Na podanego maila dostajemy powiadomienia o taskach, dla których zbliżają się daty zakończenia. Poza tym mamy aplikacje na telefony z systemami iOS i Android oraz na Mac OS.

Wydajność

Serwis działa dokładnie tak jak można się po nim spodziewać. Szybko i sprawnie.

Podsumowanie

Tumblr

Platforma: Web

Link: http://www.tumblr.com/

Licencja: Free (jeśli masz bloga)

Status: działa

O tym, że Tumblr obsługuje Markdown dowiedziałem się w sumie przypadkiem, czytając o wysyłaniu postów przez maila. Narzędzie to różni się od wszystkich pozostałych głównie tym, że służy wyłącznie do zamieszcania postów na tym blogu.

Jeśli chodzi o obsługę jezyka, to bardzo dobrze radzi sobie z pełnym zakresem Markdown Extended. Nie ma problemu z tabelkami, definicjami, stopkami czy nawet skrótami. Jedyny problem jest taki, że wyniki tych trzech ostatnich ujrzymy dopiero po opublikowaniu postu, ponieważ w podglądzie wersji roboczej one nie działają.

Writemonkey

Platforma: Windows

Link: http://writemonkey.com/index.php

Licencja: Darmo, donacja aby używać pluginów.

Status: v2.5.0 ( 10.10.2013 )

Writemonkey jest narzędziem specyficznym, ponieważ interpretacja markdown jest celem drugorzędnym. Jest to aplikacja zenware1, która dzięki mocno zredukowanemu interfejsowi użytkownika pozwala się skupić wyłącznie na pisaniu.

Pierwsze co oczywiście da się zauważyć to tylko jedno okno edytora. I z początku odczuwałem pewien jego brak. Jednakże po pewnym czasie użytkowania języka Markdown zdobywa się pewną świadomość wyniku tworzonej pracy i podgląd na "żywo" już nie jest taki potrzebny.

Jeśli chodzi o obsługę języka Markdown to jest to jedna z niewielu aplikacji, która potrafi obsłużyć stopki i definicje. Dodatkowo, jest to jedyna, jaką dotychczas udało mi się znaleźć, aplikacja, która obsługuje skróty.

Na początku podszedłem do tej aplikacji bardzo sceptycznie, ale gdy odkryłem dodatkowy zestaw szablonów, ujrzałem ją w odmiennym świetle. Niestety wielkim brakiem jest jakiekolwiek wsparcie blogów. Jesteśmy zmuszeni do wycinania ciała z wyeksportowanej strony HTML.

Written with WriteMokey

Mou

Platforma: Mac OSX

Link: http://mouapp.com/

Licencja: Darmowa Beta

Status: Wczesna Beta ( v0.8.5 21.10.2013 )

Tym razem aplikacja na platformę Mac OSX. Co tu dużo mówić. Jestem pod wielkim wrażeniem tejże aplikacji. Jeśli chodzi o obsługiwaną składnię Markdown, to obsługiwany jest standard1 jak i rozszeżony2. Brakuje jedynie skrótów (Abbreviations), oraz definicji. Przy czym dla pierwszego jeszcze nie znalazłem nigdzie obsługi, a dla drugiego to rzadkość. Podoba mi się także kolorowanie składni. Bardzo to ułatwia pracę nad dokumentem.

Jeśli chodzi o współpracę z blogami to jak narazie mamy jedynie Tumbler'a i Scriptogr.am. Miło by było gdyby pojawiły się jeszcze dodatkowo Blogger i Wordpress. Przydała by się także możliwość dodania kilku blogów a nie tylko po jednym z każdego rodzaju. W między czasie mamy jednak generowanie wyniku pracy do HTML i PDF więc to powinno starczeć na jakiś czas.

Druga rzecz jakiej mi brakuje w porównaniu ze [StackEdit][_se] to brak YAML front matter3. W StackEdit funkcja ta bardzo ułatwiała automatyzowanie takich rzeczy jak tytuł czy tagi wpisu. Brakuje także bezpośredniej integracji z Chmurkami, ale to także nie stanowi problemu jeśli możemy wyniki swojej pracy po prostu zapisać na dysku.

Written and posted with Mou.

Markdown standard ↩︎

Markdown Extra ↩︎

MarkItUp

Platforma: Web

Link: MarkItUp

Licencja: MIT/GPL

Status: v1.1.14 ( 04.02.2013 )

Markitup to narzędzie interesujące pod kilkoma względami. Po pierwsze jest to JavaScript plugin zbudowany na bibliotece jQuery. Po drugie nie jest to narzędzie jedynie do obsługi Markdown ale także, HTML, Textile, Wiki Syntax, BBCode.

Niestety nie da się tego używać jako niezależnego narzędzia. A przynajmniej nie udało mi się tego dokonać osobiście.

Haroopad

Platforma: Windows, Mac OSX, Linux

Link: Haroopad

Licencja: Free / Opensource ?

Status: Beta ( v0.9 - 30.10.2013 )

Haroopad to kolejne darmowe narzędzie, które udało mi się wyłowić z odmętów internetu. I jak narazie jest to jedna z bardziej rozbudowanych aplikacji jeśli chodzi o obsługiwane znaczniki. Oprócz standardowego zbioru Markdown, edytor obsługuje większość GitHub Flavored Markdown. Brakuje jedynie Spisu treści (TOC) oraz Footnotes. Ale jak zapewniają autorzy, prace nad tym trwają.

Niestety, w aktualnej wersji, poza eksportem do HTML’a, nie doświadczymy tutaj żadnej współpracy z którymkolwiek ze znanych blogów. Ineresująca jednak jest możliwość podzielenia edytowanej zawartości na dwie lub trzy równe kolumny. Lub możliwość wysłania maila.

Mysle, że Haroopad to interesujący projekt. Wiele obiecujący i warty dokładnej obserwacji dalszego rozwoju.

MarkPad

Tak jak poprzednik i MarkPad jest aplikacją działającą wyłącznie na platformie Windows. Pierwsze co rzuca się w oczy zaraz po uruchomieniu, to stylowy i minimalistyczny interfejs. Niestety minimalistyczna jest także pomoc i informacja co tak naprawdę program ten potrafi. Ze strony możemy dowiedzieć się jedynie podtsawowych rzeczy, a z pomocy zawartej w aplikacji jedynie listę skrótów oraz składnię do standardowego Markdown

Szybko można też zauważyć, że aplikacja wspiera jedynie standardowy zbiór znaczników Markdown. Brakuje tabelek, footnotes i paru innych możliwości z Markdown Extra. Rozczarowujący jest też brak możliwośći eksportowania do HTML. Pocieszająca jest jedynie możliwość publikowania edytowanych dokumentów na blogu Wordpress, czy na GitHub. Ale tym bardziej godzący jest brak możliwości publikowania na Tumblerze i Bloggerze.

MarkPad to narzędzie, które wymaga jeszcze trochę pracy aby mógł dorównać StackEdit’owi. Jednak aktywność na stronie GitHub’a projektu obiecuje, że w przyszłości możemy się doczekać nowej funkcjonalności.

Bardzo spodobał mi się StackEdit, teraz niemalże na siłę próbuję wynaleźć odpowiednie dla niego zastosowania. Ale jak to zwykle bywa, po pewnym czasie człowiek zaczyna się zastanawiać, czy nie ma czegoś lepszego.

MarkdownPad

Podstawowa różnica tego narzędzia jest taka, że jest to aplikacja desktopowa, którą możemy uruchomić na platformie Windows. Niestety w wersji darmowej obsługuje jedynie *standardowy markdown (w wersji Pro dochodzi markdown extra oraz GitHub Flavored Markdown). Pod tym względem bardzo traci w porównaniu ze StackEdit

Druga rzecz, któej tak bardzo mi tutaj zabrakło to możliwość synchronizacji pliku z chmurami (Dropbox i Google Drive) oraz bardzo ważna funkcja - możliwość załączania napisanego tekstu bezpośrednio na blogu (Tumblr, Wordpress, Blogger).

Niestety wersja darmowa słabo wychodzi w porównaniu ze StackEdit. Braki współpracy z najpopularniejszymi blogami można zastąpić odrobiną ręcznej pracy. Ale najbardziej brakuje tutaj dodatkowych rozszerzeń języka markdown.

Raz na jakiś czas rozglądam się po sieci w poszukiwaniu narzędzi, które zwiększyły by moją produktywność, lub w inny sposób okazały się pomocne.

Nie pamiętam czeogo dokładnie wtedy szukałem, ale niedawno natknąłem się na aplikację Mou. Darmowa aplikacja, która na pierwszy rzut oka jest równie prosta jak strona, z której można ją pobrać. Niestety jest to aplikacja wyłącznie na system Apple’a, więcz zacząłem szukać alternatywy na system Microsoftu.

Dużo tego nie ma (przynajmniej za darmo). Moje najlepsze znaleziska to StackEdit oraz MarkdownPad. Sam StackEdit to darmowy, open-source’owy markdown edytor oparty na PageDown, bibliotece użytej w Stack Overflow. Sama aplikacja oferuje dość sporo poza edycją oczywiście. Edytowany plik można zapisać na dysku w postaci markdown, html lub pdf. Można zsynchronizować pliki z Dropboxem i Google Drive’em. A co najciekawsze, za pomocą kilku kliknięć można napisany tekst opublikować na blogu. Wtedy dzięki prostemu nagłówkowi YAML, możemy określić tytuł i tagi posta.

Serwis ten można odnaleźć pod adresem (http://en.airgile.com)

Co jest za darmo

W ramach darmowego planu mamy możliwość utworzenia pojedynczego projektu z trzema użytkownikami. Otrzymujemy także 3MB przestrzeni dyskowej

Koncept

Koncept strony jest całkiem prosty. Głównym elementem abstrakcji jest projekt. Zawiera on zadania (Tasks), które są jedynym elementem, na których można operować. Dodatkowo danemu taskowi można przypisać kamień milowy (mile stone), który staje się wtedy po części kolejnym poziomem abstrakcji. Niestety plan darmowy nie daje nam dostępu do SCRUM, dzięki któremu moglibyśmy także tworzyć sprinty.

W przypadku darmowego Airgile mamy do czynienia z zaawansowaną listą ToDo. Możemy zadaniom przypisywać status, priorytet jak i godziny (tylko pełne). Jest także możliwe komentowanie.

Rozruch

Na starcie mamy dostęp do przykładowego projektu, który ukazuje nam działanie aplikacji. Niestety trzeba go zaraz na starcie usunąć, aby móc dodać własny projekt.

Ergonomia

Pierwsza dziwna rzecz jaka mnie spotkała, to podwójne logowanie. Logujemy się na stronie serwisu, tylko  po to aby mogła załadować się aplikacja flash, w której logujemy się ponownie.

Poza tym aplikacja jest zbudowana minimalistycznie i przejrzyście.

Raporty

Na stronie głównej mamy proste raporty w postaci listy przypisanych i ostatnio update'owanych tasków. Dwa wykresy kołowe ukazujące rodzaje tasków oraz ich krytyczność. Jest też procentowe obciążenie pojedyńczej osoby jak i stopień wykonania zadań z poszczególnych milestone'ów.

Brakuje mi wyraźnie czegoś w formie kanbana.

Integracja

W planie darmowym nie ma przewidzianej integracji z jakimkolwiek narzędziem poza eclipse. Warto jednak dodać, że zadania są numerowane co ułatwia pracę z repozytoriami.

Dodatkowo o każdej zmianie jesteśmy powiadamiani mailowo.

Wydajność

Kolejnym serwisem za jaki się zabrałem był Agile Wrap. Musiałem cały dzień czekać na aktywację konta, ale na pierwszy rzut oka myślę, że warto było.

Co za darmo

Oryginalnie Agile Wrap jest aplikacją płatną ale dla oszczędnych istnieje także plan darmowy. Jesteśmy wtedy co prawda ograniczeni do 5 użytkowników, ale za to mamy nieograniczoną ilość projektów. Dodatkowo jesteśmy pozbawieni integracji z Git'em i Subersion, ale to nie jest już taki problem.

Koncept

Koncept działania strony jest całkiem podobny do tego, jaki mieliśmy okazję poznać w AgileFant. Tutaj także mamy trzy poziomy abstrakcji: Projekt -> Publikacja -> Iteracja. Z taką jednak różnicą, że Publikacje (Release) i Iteracje nie muszą być ze sobą powiązane.

Dodatkowo posiadamy trzy główne obiekty: US (User Story), Zadania (Tasks) oraz Defekty (Defects). Zadania zawsze są częścią danego US. Natomiast  same US można rozdzielić na mniejsze i utworzyć hierarchię drzewa. Gdzie tylko US na poziomie liści są umieszczane w backlogu.

Rozruch

Aby zapewnić nam wdrożenie, zaraz po starcie mamy dostęp do przykładowego projektu, który ukazuje nam możliwości serwisu. Sam serwis jest dość rozbudowany więc będzie trzeba poświęcić odrobinę czasu na jego dokładne poznanie. Pomoże nam w tym Skrócona Instrukcja Obsługi ("Quick Start Guide"). Dodatkowo, jeśli utkniemy na którejkolwiek ze stron, na lewym panelu zawsze znajduje się link ("Help on Page") wyjaśniający działanie strony.

Ergonomia

Jeśli chodzi o ergonomię, to nic dodać nic ująć. Aplikacja działa tak jak można by się po niej spodziewać. Wszystko jest czytelne i intuicyjne. Oczywiście miłym aspektem jest planowanie publikacji i iteracji za pomocą Drag & Drop. Bardzo przydatne są także różnego rodzaju filtry, które docenimy gdy projekt się bardziej rozrośnie.

Raporty

Jest tu tego sporo. Poczynając od strony domowej, gdzie mamy listę aktualnych zadań, defektów i zablokowanych rzeczy. Dodatkowo w trzech słupkach informowani jesteśmy o stanie godzin w iteracjach (estymowane, wykonane, pozostałe)

Dodatkowo Zakładka "Analyze" jest poświęcona wielu rodzajom analiz. Np. w "Manager Dashboard" mamy podsumowanie wszystkich ważniejszych rzeczy. W "Member Workload" możemy sprawdzić ile dany pracownik ma przypisanych tasków, o jakim statusie, jakim priorytecie. Ile godzin już przepracował i ile jeszcze mu pozostało.

Wydajność

Serwis działa w miarę szybko ale i tu także nie da się zapomnieć, że pracujemy z aplikacją webową.

Podsumowanie

Na pierwszy ogień poszedł Agilefant.

Co jest za darmo

Jest to jeden z niewielu serwisów, który oferuje swoje usługi w pełni za darmo. Lecz niestety hosting darmowy jest jedynie do roku 2014. Zanim jednak to nastanie można pobrać swoje dane i umieścić je na własnym serwerze ponieważ serwis jest w pełni opensource.

Koncept

W Agilefant mamy trzy poziomy abstrakcji: Produkt->Projekt->Iteracja User Story, które tworzymy, jest przypisane do Produktu, ale w trakcie planowania możemy umieścić je w backlogu na dowolnym poziomie tej abstrakcji.

Druga rzecz, to tzw. iteracje niezależne. W przeciwieństwie do zwykłych iteracji, będących integralną częścią projektów, te mogą zawierać US z dowolnego produktu i projektu.

Trzecia, bardzo interesująca rzecz to możliwość rozdzielenia US w hierarchię, gdzie tylko liście mogą być przydzielane do iteracji.

Czwarta, dość oczywista, to fakt, że US są estymowane w punktach, a zadania w roboczo-godzinach.

Rozruch

Zaraz po pierwszym zalogowaniu ukazuje się nam strona, w prosty sposób tłumacząca, koncept serwisu. Znaleźć tam też można linki do dwóch filmików, które zgrabnie tłumaczą podstawy korzystania z aplikacji.

Dodatkowo przygotowany został produkt demonstracyjny aby ukazać nam możliwości, ale mi osobiście wydał się duży i skomplikowany i wolałem rozpocząć pracę nad narzędziem z czystą kartą i uczyć się go samemu od podstaw.

Ergonomia

Choć Agilefant wydaje się być prostym serwisem, trzeba poświęcić mu kilka chwil aby się w nim odnaleźć. Wiele funkcji zdaje się nie do końca być przemyślanych pod względem użytkowności.

Np. Tworzenie nowych US z poziomu backlog’a produktu. Wpierw musimy kliknąć guzik “Create Story”, następnie wpisać nazwę z klawiatury (samą nazwę) i zatwierdzić enterem. Aby utworzyć kolejne US, ręka ponownie wędruje do myszki, klika i z powrotem do klawiatury. Jest to odrobinę niewygodne, zwłaszcza, jeśli dano nam możliwość podawania samej nazwy. Można co prawda kliknąć guzik “create” kilka razy, ale to jedynie spowoduje pojawienie się kilku pól, gdzie ponownie należy użyć myszki bo niestety “focus” nie zmienia się sam.

Druga rzecz, to przeglądanie i edycja już dodanych US z poziomu tej listy. Popover w którym wyświetlane są wybrane przez nas US jest niewygodny. A jeśli ktoś nie zauważył przycisku “more” przy polu nazwy, to wygodniejszej edycji będzie mógł dokonać dopiero po przydzieleniu danego US do projektu.

I tu kontrast. Wspaniały pomysł z porządkowaniem stworzonej przez nas listy w hierarchię. Zwykłe podnieść i upuść. W kilka chwil mamy całe drzewo. Podobnie, planując rozłożenie zadań pomiędzy projektami i iteracjami. Wystarczy przeciągnąć element i mamy go przypisanego do wybranego projektu czy iteracji.

Wygodniejszej edycji US możemy dokonać dopiero w ramach projektu, do którego zostało ono przypisane. Rozwijana lista w której mamy wyłącznie same liście naszego drzewa. Jednakże nie możemy tutaj dodawać jeszcze tasków. Jak metodologia Agile nakazuje, musimy najpierw dodać US do iteracji, wtedy będziemy mogli dodać zadania.

Raporty

Iteracja są opisane standardowym wykresem Burndown. Czyli stan aktualny, prędkość idealna, prędkość przewidywana oraz ilość czasu jaki spędziliśmy nad iteracją. Brakuje mi originalnego czasu jaki był planowany dla danego zadania, choć w opisie iteracji możemy znaleźć oryginalną sumaryczną estymatę dla wszystkich tasków.

Na poziomie projektu mamy wykres “burnup”, który ukazuje w punktach jaka część projektu została już wykonana.

Na stronie głównej użytkownika, oprócz listy przypisanych do nas US’ów, mamy wykres, który ukazuje nasze obciążenie godzinne w najbliższych dniach. Czyli ile jeszcze zostało nam godzin do przepracowania i jakie są szanse, że nam się powiedzie.

Integracja

Jeśli pracujecie używając repozytorium, ucieszy was fakt, że każde US ma swój oryginalny ID. Można także otrzymać bezpośredni link do opisu. Niestety Zadania nie posiadają ID.

Wydajność

Jeśli chodzi o prędkość, Agilefant nie pozwala nam zapomnieć, że pracujemy z aplikacją webową, ale prędkość jest w miarę zadowalająca.

Podsumowanie

Pewnie każdy przechodzi taki etap w życiu, gdy zwykła lista ToDo to już za mało aby zarządzać własnym projektem. Wtedy zaczynamy rozglądać się za alternatywami. Ja postanowiłem skierować się w kierunku Agile. Zawodowo pracuje w tej metodologi już od wielu lat, wiele lepszych lub gorszych narzędzi przewinęło się przez moje ręce i mam w tym jako takie rozeznanie. Na początek wyznaczyłem sobie dwa kryteria: 1) Usługa powinna być nie-odpłatna 2) Hostowana na serwerze, który byłby dostępny gdziekolwiek bym nie był. Jak okazuje się, nie jest to takie proste. Na początku udało mi się znaleźć zaledwie dwóch kandydatów. Dopiero za sprawą strony http://agilescout.com, udało mi się tą listę rozszerzyć do 29. Postanowiłem kolejno przeglądnąć je wszystkie i wyniki moich badań spisać tutaj. Aby były one spójne i sensowne określiłem kilka sekcji w których jestem najbardziej zainteresowany:

1) Co jest za darmo  Większość serwisów z mojej listy to płatne aplikacje webowe, które jednak mają plan darmowy, jeśli się zgodzimy na kilka limitów. Ta sekcja  będzie opisywała co możemy dostać za darmo

2) Koncept Podstawowy koncept działania serwisu. Elementy, poziomy abstrakcji itd.

3) Rozruch Czyli jak łatwo zagłębić się w tajniki działania aplikacji i czy nam w tym pomagano.

4) Ergonomia Czyli wygoda użytkowania.

5) Raporty Wszystko co możemy dowiedzieć się o stanie naszego projektu

6) Integracja  Wysyłanie powiadomień mailami czy integracja lub łatwość współpracy z repozytorium

7) Wydajność Płynność działania serwisu.

1. Managing tasks

Imagine you have hundreds of things to do, and you don't know where to start. Write them in a list. Place those with bigger priorities at the begining on the list and you're done. Just star doing the first thing from the list.  If some priorities have changed, or you changed your mind, don't be afraid to to modify the list.

2. Remembering things

Unless you have perfect memory, it is good to keep list of things to do later. Whether you simply don't have time, or just are not able to.

3. Note your progress

It simply can show you how much you have done and how much is still ahead of you. It shows you progress of your job.

4. Share your progress