gby.

Kaç kâbe yakıp yıkmıştı insanlar Firuze'nin üzerinden.

Ah Ingeborg, Ben kor yuttum. İçimdeki her şey yandı. İçimde yanacak bir şeyler daha var mıdır, Ingeborg? Daha fazla acı çekemem acı çekecek yerlerimi o kor yutu. Sen nasılsın? Sen şimdi "duvarın arkasında" nasılsın? Bense hâlâ duymaktayım soluğunu bir de hançer gibi sapladığın o sözcüğü.

Çok sev, çok sevil. Ne olursa olsun sevgiden vazgeçme. Sevgi bir yangın yeridir ve biz o yangının içinde nefes alırız.

Sevgilim, o kadar gece ki neredeyse sabah.

Ben yalnızca bir şeyi anlamıyorum... Nasıl... Nasıl oluyor da böyle anlarda insan yanındakiyle birlikte ölmüyor? Nasıl oluyor da ertesi sabah uyanıp, dişlerini fırçalayıp kravatını bağlıyor? Onunla hissettiğim şeyi yaşayan biri, nasıl oluyor da yaşamaya devam edebiliyor? Tüm ruhumla yanımda tutmak istediğim, nefesi için mücadele verdiğim, savaştığım bu ilk insan nasıl da ellerimin arasından kayıp gitti...

Ölümle savaşamazsın sevgilim. Her mezar tek kişiliktir.

Sevgi, koşullu değildir. Birini memnun edeceksin diye her seferinde başarısız olduğun halde sürekli çemberden atlamaya çabalamanın sevgiyle bir ilgisi yoktur. Birinden korkuyorsan, onu sevemezsin Mariana.