efulim

Bazen elini tutan bir el olduğunu düşünmek bile yeterdir gülümsemen için.Parmak uçlarının parmaklarına dokunması yeterdir güven duyman için.Bazen varlığıyla yanında olamasa bile sözcükleriyle ruhuna dokunması yeterdir yanında hissetmen için.Bazen sadece seni anlaması, ya da hiç konuşmadan saatlerce dinlemesi, belki de gözlerini kırpmaksızın gözlerinin içine bakması yeterdir günün tüm stresini unutturmak için.Bazen yerinde söylenen ufacık bir sözcük, sihirli değnek gibidir tüm bakış açını değiştiren, bazen de ufak bir sevgi dokunuşudur seni sevgiyle bütünleştiren.Ve aşk bazen aynı anda özledim demektir birbirinden habersiz, Bazen de konuşmadan anlaşabilmektir sessiz sessiz.

“Aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan, er ya da geç birbirlerine kavuşurlar.”