carl belasco dot com

Parang araw araw akong nakikipagsapalaran sa laro ng buhay. Araw araw akong nakikisalamuha sa mga taong sobrang tatanga at totolongges.

Im starting to think na pinagtitripan ako ni god.

Kung totoo ka man ahahahaha. Araw araw akong nasa bingit, rock bottom, trippin, hindi ko na alam.

Alas tres ng hapon. Nakaupo sa mcdilim at malamig na booth dito sa opisina.

Ngayon ko lang ulit napakinggan yung ‘Endless’. Syempre pag nasimulan ko na yun, alam ko na yung kasunod.

Ivy, Self Control, Nights, hanggang mapunta sa White Ferrari.

’That was my part of the deal.’ 

Ang sakit.,

Ang sakit pa rin.

This fucking shot singlehandedly changed my life.

Isang tira para tuluyan nang makuha ng New York Knicks yung malaking abante ngayong 2026 NBA Finals.

Isang tira para tuluyan nang mabago yung ikot ng serye.

Isang tira para tuluyang baguhin yung takbo ng buhay ko, takbo ng utak at puso ko.

Hindi ko maintindihan kung bakit paulit ulit ako sa gantiong scenario.

Sasabihin ko 'I'm fucked up' pero hindi ko naman tinutulungan yung sarili ko.

Sasabihin ko 'Imma lock in' pero walang pagpupursiging nangyayari.

Hindi ako makuntento, hindi ako makahanap ng satisfaction sa lahat ng mga tagumpay na nakamit ko sa buhay ko.

I don't fucking know what the fuck it is that I want.

I want something, may kulang ---- pero hindi ko alam kung ano.

I'm fucking lost.

Dalawang dekadang puno ng aral, hinagpis, matitinding karanasan pero parang hindi pa rin ako natututo.

Wala nga ba akong direksyon?

Lahat ng kailangang makamit sa buhay sa gantong edad ay meron ako..

Nakapagtapos ng pag-aaral, may maayos na trabaho, nakakapagpundar ng mga pangangailangan -- pati wants. Kung tutuusin nga dapat humihinga na ako ng maluwag, kasi bakit?

Wala naman talagang deadline e?

Bakit may deadline, buhay ko to?

I fucking run this shit.

Pero itong putanginang kapitalistang lipunan na to ang isa sa dahilan kung bakit lahat ng tao ay tuyot at pagod kakahabol sa puki ng inang mga pangangailangan na yan na hindi naman dapat.

I'm fucking tired.

Lost.

Not satisfied.

Ungratified.

Maganda tong habibti e. I feel it.

After a few days, naappreciate ko rin siya. Bigla bigla na lang.

I dont know what to do anymore. Nasa gitna ako ng 'ayos lang' at 'sana kuhanin na ko ng Diyos'. iM FUCKIGN TIRED. FUCKING COOKED.

I got zero in. the tank. Sabi ko sa sarili ko, pag nakuha ko na yung mga bagay na hinahangad ko e makukuntento nako. Hindi pala ganun yun hehe.

Walang kapaguran maghangad ang mga tao. Mga hayop na tao.

December 5, 2021.

Hindi ko alam kung nasan akong lasingan, pero alam ko masaya ako nung december 5 2021.

December 6, 2021.

Alam ko may mali kasi iba na pakiramdam ko..

Tama yung kutob ko.

Buong buhay akong magsisisi kasi nung may oras pa e hindi ko yun ginawa.

Buong buhay ko tong pagsisisihan. Dadalhin ko hanggang huling hantungan.

Pasensya ka na di, from the bottom of my heart.... Im sorry.

Ika ng iba, Big 2025.

Ito na yata ang pinakamabilis na taon sa dalawang dekada ko sa mundong to.

Lahat ng karanasan na pwedeng maranasan ng isang tao dinanas ko ngayong taong to.

Marami tao ang nawala, nag-switch up.

Away, realizations, rock bottom, gutom, karunungan, kapekean, inis, galit, hatred, saya, tagumpay, lahat 'yan dinanas ko.

Isang taon, lampas tatlong daang araw, itinawid ko sarili ko.

Hindi ako sumuko, hindi dahil gusto ko, kundi dahil eto lang ang tanging choice.

Hindi ako sumuko, itinawid ko, inilaban ko, rausan kumbaga.

Noong nakaraang taon, nagpasalamat ako sa mga naranasan ko, ngayong taon, magpapasalamat ulit ako sa mga nilampasan ko.

Sarili ko, mga mahal ko sa buhay, pamilya, kaibigan, at lahat ng malalapit sa akin. Kant neva switch up.

Masasabi ko bang hipokrito ako? Oo. 'Yan ang tingin ko sa sarili ko.

Isang hipokritong tao. Paano ko nasabi?

Inobserbahan ko ang sarili ko.

NASA KALAGITNAAN AKO NG 9-HOUR SHIFT KO, PAKAWALAN SA LANGIT KATUWANG KO PARA MAKATAWID.

GRABE ‘TONG OBRA NI LK AT HEV NA ILANG BUWAN NA RIN ANG LUMIPAS NANG MARELEASE. 

BUMALIK AKO SA MGA PANAHONG MAY MGA HINDI MAGANDANG BAGAY ANG NANGYARI, MGA WALANG DULOT NA TAO KUNG ANU-ANO PINAGSASABI.

WALANG KATAPUSANG PANINIRANG PURI.

PERO WALA KONG GINAWA.

MERON PALA, MAY GINAWA AKO, HINAYAAN KO.

PINAKAWALAN KO SA LANGIT. 

B210

Sabado -- June 21, 2025. Habang nandito ako sa opisina sa harap ng bulok kong computer, lumitaw yung 'About You' ng The 1975 sa YouTube ko..

'Di ko maiwasang sariwain yung mga panahong lugmok ako, mga panahong akala ko katapusan na ng mundo, mundo ko.

Pero eto ko ngayon, buhay pa rin at humihinga, nagpapasalamat na kahit anong ibato sakin ng mundo, kaya kong ilaban. Itatayo at itatayo ko ang sarili ko.

Ang galing 'no? 'Yung akala mong sobrang bigat na dinadala mo dati-rati ay tatawanan mo lang pala talaga pag lumipas ang panahon.

Oras, araw, buwan, taon, binuno ko hindi lang masira ang bait ko. Pero gaya nga ng sabi ko, eto ako ngayon. Buo at matibay.

Gangstas

Flippaz

Pacc Flippaz

'Yan dapat mantra ko e, sabi ni fenix yan.

Tangina na-ooverwhelm ako nitong mga nakaraang araw. Parang masyadong maraming nangyayari.

Hindi ko maiwasang mapatanong sa sarili ko kung 'kaya ko ba?'

Pero kinakaya ko naman lahat ng binabato sakin ng Panginoon.

Nakapagtapos, nakahanap ng magandang trabaho, kumikita, pero bakit parang hindi sapat?