Clownmelancholia

Hiç durmadan bütün duvarlara çarpıyorum.

Kalbimin yerini çok iyi biliyorum.

Varlığınla aydınlattığın her zerrem , yokluğunla sızlıyıp duruyor şimdi.

Kime ne söylesem , ne anlatsam bilmiyorum

Ne kadar çok acıtırsa o kadar çok bağlanıyorsun. Açtığı çukurların üstünden atlamak hoşuna gidiyor. Yara almaktan hiç korkmuyor gibisin.

Çok acısa da bazen böylesi daha iyi diyorsun, en azından yalnız değilim.

Hadi gidip biraz dışarıda oynayalım. Her şeyin dışarısında.

Serin esen rüzgarın , dalgasız güzel denizlerin, bağırıp duran martıların bile bir anlamı yok .

Hatırlar mısın sana bir söz vermiştim her şeyin başındayken ağlarken de sevicem seni diye .

Artık ağlayamıyorum ben.

Saçlarım biraz fazla dökülüyor.

Nereye dönülür bilmiyorum artık uyurken .

Güneş kaçta batıyor bilmiyorum.

En sevdiğin yemek neydi unuttum , nasıl güldüğünü hatırlıyorum ama.

İstanbulu çok özledim.

Buz gibi soğuk ellerini alnıma koyuyor , tek bir kez acıdı canım ama bu kez değil bu kez giremez içeri , rüzgarı uçuramaz perdelerimi , olmaz .

Kapı aralık değil artık, kilitleri açmayan bir sürü anahtarım var

Hiç bir yere gitmeyen bir yolun denizi görmesinin bir önemi var mı , ayağına taşlar batsa eğilip bakar mısın önüne ?