Işığa aitiz, gök gürültüsüne aitiz. İkimiz de altına düştüğümüz kelimelerin sesine aitiz.

"Adını söylemek, bağımızı sonsuz kılmak için ihtiyacım olan tek şey."

" Öyle yalnızım ki bu panayırda, sevgim durmadan bir taşı ovar "

'Bilinmez, belki son öpüşümdür bu seni. Bir kadına bir nehri son ekleyişim. Bilinmez belki yanıbaşımdadır o kaygan sevdan, bu şiir kuştüyü elini ilk özleyişim'

Ben seni kaç yıl sevdim. Aya kattım ve sevdim

uzun kavak gıcım gıcım gıcılar / anne benim sol yanımda sancı var.

Dinle anıların solumasını.

"Bu ahval geçmeyecek lütfen ısrar etmeyin. Hiç olmazsa tüylerimin yönünde okşayın beni"

Aramızdaki bağ ikimizden daha kuvvetli.

Biraz zaman, biraz büyü'

"Yastığa sinmeyen bir kokuyum, hatırlamıyor beni hiçbir ev/tütsü yaktığım mağaralar, atımı bağladığım ne ağaç ne bulut/çadırımı kurduğum yer bütün uydularda hedef noktası/dereye iniyor kadınlar geçip göçtüğüm yerlerde, yıkanıyorlar"

“Bu korkular geceye ait, güneş vurduğunda iyileşeceğiz.”

'Korku, endişe ve istek deniziyim'