WhenMySoulSpeaks

wmss

Μέρες σαν και αυτές αναρωτιέμαι τι πήγε λάθος. Ποιος έφταιγε τελικά; Εγώ ή αυτοί; Όσο σκέφτομαι και κάνω υπολογισμούς, τρομάζω. Τόσοι άνθρωποι μπήκαν και βγήκαν στην ζωή μου.. ‘Ολοι ήρθαν με διαφορετικό τρόπο όμως όλοι έφυγαν με ακριβώς τον ίδιο.. Σε σημείο που σκέφτομαι ότι πραγματικά έφταιγα εγώ. Ίσως αν είχα προσπαθήσει και άλλο.. Ίσως αν είχα δείξει περισσότερη κατανόηση.. Ίσως αν είχα λίγη παραπάνω υπομονή ως άνθρωπος.. Ίσως να ήταν όλα διαφορετικά.. Δεν ξέρω πως οι άλλοι αντέχουν.. Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους που κάποτε σήμαιναν τα πάντα για μένα και να αλλάζω πεζοδρόμιο.. Ή να τους βλέπω και να λέμε ένα σκέτο “γεια” την στιγμή που θέλω να μάθω αν τελικά ο αδερφός σου έβγαλε άκρη με τους γιατρούς και αν είναι καλά και να σου πω το αστείο που σε έκανε να χαμογελάς για να νιώσεις καλύτερα.. Να ρωτήσω αν η μητέρα σου βρήκε τελικά δουλειά.. Αν γύρισε ο πατέρας σου από την Σουηδία που είχε πάει για να έχετε τα βασικά.. Αν η αδερφή σου σταμάτησε να σου κάνει την ζωή κόλαση.. Αν νιώθεις καλά με τον γάμο της μητέρας σου και αν χαίρεσαι που πλέον έχεις το αδερφάκι που παντα ήθελες.. Αν τα πας καλά με τους γονείς σου τώρα που κατάφερες όσα ήθελαν για σένα ή αν ακόμα δεν σε υπολογίζουν.. Αν είσαι πραγματικά καλά.. Βλέπεις ποτέ δεν μου άρεσαν τα ψέματα και οι συζητήσεις του ποδαριού.. Αν και εσύ έπρεπε να το ξέρεις πολύ καλά αυτο.. Βέβαια αν το ήξερες δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο.. Θέλω τόσο πολύ να μιλήσουμε σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα.. Αλλά δυστυχώς έγινε.. Έγινε και μια και δύο και τρεις και τόσες φορές που πραγματικά κουράστηκα να προσπαθώ.. Θέλω πολύ να σου πω ότι μου λείπεις αλλα δεν θέλω να κοροϊδέψω ούτε εσένα ούτε εμένα.. Γιατί πλέον δεν μου λείπεις εσύ.. Μου λείπει ο άνθρωπος που γνώρισα αλλά πλέον δεν είστε το ίδιο άτομο.. Όχι, δεν σε κατηγορώ, όλοι αλλάζουμε.. Απλά δεν έκατσε.. Όσο στενάχωρο και αν είναι.. Όσο και αν θέλω να μιλήσουμε.. Πες μου απλά με ειλικρίνεια πώς είσαι και όλα καλά γιατί πραγματικά ανεξάρτητα από το τι έγινε μεταξύ μας, μόνο αυτό με νοιάζει πια.. Να είσαι καλά.. Λοιπόν, είσαι καλά;

Ακόμα σε σκέφτομαι. Συνέχεια. Δεν το κάνω επίτηδες, ορκίζομαι. Εξάλλου σου υποσχέθηκα πως θα περνάω καλά και δεν θα στεναχωρηθώ καθόλου. Δεν είπα ψέματα, το πίστευα. Απλά δεν είχα καταλάβει πόσο σημαντικός είσαι.. Ήσουν.. Θεέ μου, πόσο μου έχεις λείψει.. Μου έχει λείψει το αίσθημα πληρότητας που ένιωθα όταν ήμασταν οι δυο μας, είτε ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους είτε ανάμεσα σε τέσσερεις τοίχους. Μου λείπει η χαρά που με έκανες να νιώθω. Μου έχει λείψει το να είμαι χαρούμενη. Μου λείπουν τα χαζά αστεία σου, οι εκνευριστικές πλάκες σου, το περίεργο γέλιο σου, τα όμορφα μάτια σου και η φωνή σου.. Μου λείπεις εσύ. Μου λείπεις πολύ και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Θέλω να γυρίσω πίσω αλλά δεν θα το κάνω. Θέλω να είμαι μαζί σου όσο τίποτα.. Αλλά.. Αλλά είναι καλύτερα έτσι. Είσαι καλύτερα έτσι. Δεν θέλω να στο χαλάσω. Εξάλλου, αν ήθελες, θα είχες γυρίσει, δεν θα περίμενες εμένα να το κάνω. Καληνύχτα για μια ακόμη φορά. Μια ακόμη καληνύχτα που θέλω να πω δυνατά για να ακούσεις αλλά παρόλα αυτά ειπώθηκε μέσα στο κεφάλι μου. Γιατί μόνο στις σκέψεις μου είσαι εκεί. Μόνο εκεί μπορώ να σε ενοχλήσω για κάτι τόσο ασήμαντο αλλά συνάμα τόσο σημαντικό. Γιατί για μένα ήταν, είναι και θα είναι σημαντικό. Όπως και εσύ. Καληνύχτα λοιπόν. Μου λείπεις. Σε σκέφτομαι ακόμα.