Latin Fairy Tales Series: 'Rapunzel'
Regina, quae in villa proxima habitabat, magnam desiderium habebat plantarum, quae crescere in horto eius non poterant. Hinc, cum vidisset in horto vicino magnam rapunculam, animum cepit, ut eam habere vellet. Sed hortus erat custoditus a mago malo, qui rapunculam colere solebat.
Regina marito suo narravit de suo desiderio, et ille, amore suae uxoris adductus, adhortatus est eam, ut magum roget. Mulier, animo praesumpto, magum invocavit, sed ipse iratus respondit, "Rapunculam non potes habere, nisi pro filio tuo."
Tempore postea regina peperit filiam, quam Rapunzel nominavit. Mox magus, ut filiam acciperet, venit. Regina Rapunzellem tradidit et magus eam in alta turri clausit, ubi nullus aditus erat.
Rapunzel crescebat in turri solitaria et pulchrior fiebat die post die. Crines eius longi et aurei erant, et vox eius dulcis erat.
Veniebat magus per funem, quem in fenestra iaciebat, ut Rapunzellem visitaret. "Rapunzel, Rapunzel, pecten tuum ad me iace," dicebat ille. Tum Rapunzel crinem suum demittebat, et magus ad fenestram ascendebat.
Haec ita fiebant per multos annos, donec unum diem princeps per silvam transiret. Audito cantu dulci, sequebat sonum ad turrim, ubi Rapunzel habitabat.
Princeps vidit magum, qui per funem ascendebat, et curiosus erat. Itaque, cum magus discessisset, princeps ad turrim ascendeit. "Rapunzel, Rapunzel, pecten tuum ad me iace," clamavit. Rapunzel non illum noverat, sed tamen pecten suum ad eum iacuit.
Amor princeps et Rapunzel inter se crescebat, et princeps eam saepe visitabat. Tandem, in conspectu princepis, Rapunzel suam veram originem cogitavit.
Unum diem, in quodam colloquio, Rapunzel principi de sua vera origine dixit. Princeps magnopere commotus est et rapunculam utrici suae desideravit.
Princeps, cupiens reginam reconciliare, ad magum perrexit et eum in custodiam tradidit. Rapunzel et princeps matrimonium contraxerunt, et rex et regina eis benevolentiam praestabant.