Sena

Etrafımdaki kişiler bana kendimi daha yalnız hissettiriyor.

Beni sevip sevmemesi konusunda herkesi rahat bıraktım. Belki var olan sevgisini hissettiremeyen bir aileye sahipken buna mecburdum.

söylemek istediğim çok şey olmasına rağmen söyledikten sonra olacaklarla uğraşamayacağım için söyleyecek bir şeyim yokmuş gibi davranıyorum

"Anneler önce sevgiyle doğurur çocuklarını, sonra onları hayâllerinin öznesi yapmaya zorlayarak öldürürler. Anneler sevgiyi doğurur, nefreti yaşatırlar."

Nasıl istersen öyle olsun dedim ama ben vicdanın var sanıyordum.

“Bir insana âşık olmak diyor Deleuze, onu kalabalığın içinden çekip çıkarmak, çokluğun içinde tek kılmak ve sonra aynı hızla teklik içindeki çokluğu keşfetmektir…”

Bir süre görüşmesek iyi olacak deyip aynayı örtmek.