HAPPY

Yalan içindeyken

Bana bahsetme

Kara atımla

Gezerdim hiç yorulmadan sıkılmadan

Büyüdükçe hissettim

Üstüme yavaşça binen yükü

Atım ahırda beni bekler

Ve beni özledi bozkırlar

Akarsulardan atladığım günler

Bugünde gelmeyeceğim

Bitmedi mesai

Çalışmaktan bileklerim

Morardı , ağrıdı

Kanlar içinde

Yorgunluktan , aldığım nefes bile yakıyor içimi

Acıyor canım

O güzel nur yüzün

Yakışmıyor bu eve

Hakettiğin yerde değilsin

Git kurtul

Bu yokluk , sefaletten

Git bul hakettiğini

Seni mutlu edebilecek birini

Sana bakacak mutlu edecek birini

Hayatın kanunudur bu

Zengin ve güzel, mutlu

Fakir ve çirkin hüzün dolu

Bu bir kanundur

Hayatın kanunu

Sana tahtadan birşeyler oymalıyım yine:

bir çekmece bir yüzük,

ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım.

Ve hemen fırlayarak yerimden

penceremde demirlere yapışarak

hürriyetin sütbeyaz maviliğine

sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım…

Ne güzel şey hatırlamak seni:

ölüm ve zafer haberleri içinde,

hapiste

Güzel bileklerine bilezik alamam

Bir kap yemek, bir elbise

Öyle bir tad var ki fakirliğimizde

Başka hiçbir şeyde bulamam…

Sokağımız arnavut kaldırımı,

Evimiz ahşap iki oda.

Daha iyisi de olabilirdi ya,