My Happily Ever After

Ako: Namiss mo 'ko no? Halata e.

Boyfriend: Nilalambing lang kita.

Kiniss ko din sya..

Boyfriend: Sus! Namiss mko noh?

Minsan yung pagmamahalan/pagpasok sa isang relasyon e may cycle naman talaga. Syempre sa una, sweet kayo. Yung tipong hindi kayo mapaghiwalay. Lahat ng magagandang salita lalabas sa bibig mo para lang mapatunayan sa partner mo na talagang mahal mo sya. Yung mga simpleng bagay na kinainisan mo sa kanya, o kung may nagawa syang hindi maganda, sa umpisa hindi mo pa yan gagawing big deal. Syempre dahil sa bago pa lang kayo, pilit mong ipaparamdam sa kanya na kaya mo syang intindihin sa lahat ng bagay dahil mahal mo sya. Kahit hindi sya mag-ayos, okay lang sayo dahil gusto mong maramdaman nya na tanggap mo sya kahit ano pa sya. Sa umpisa, mahaba ang pasensya mo. Hindi mo sya pagbabawalan sa kung ano-ano kahit na ayaw mo yun dahil ayaw mo syang masakal sa’yo. 

Pero bakit ganun? Sa umpisa lang lahat ng yun. 

Pag lumipas na yung isang taon o mga ilang buwan na magkasama kayo, nag-iiba na yung treatment sa isa’t isa. Kung dati, sobrang sweet nya sayo at hindi pwedeng hindi kayo magkasama o naguusap maghapon, ngayon itetext ka na lang nya pag may itatanong sya o pag naisipan nya lang na dapat ka pala nyang itext. Kung dati eh lagi nyang sinasabi sayo na mahal ka nya at kung anu-anong cheesy lines para mapakilig ka, ngayon e halos wala na syang ma brought-up na pwede nyong pag-usapang dalawa. Sasabihan ka lang nya ng “I love you” bago matulog bilang part ng routine nyo kasama ng goodnight message. Hindi ko naman sinasabing hindi ito dapat ma-appreciate pero kasi minsan may mga instances na sinsabi na lang yung salitang “I love you” para lang may masabi, pero hindi mo naman ramdam yung sincerity sa pagsasabi nito. Kung dati kahit makagawa ka ng bagay na nakapag painis sa kanya e palalagpasin nya dahil gusto nyang patunayan sayo na kaya ka nyang intindihin, ngayon e wala na syang ibang nakita sayo kundi puro mali mo. Mapapansin ka lang nya pag may mali ka. Or worst, kahit wala kang ginagawa e madaling uminit ang ulo nya sayo. Minsan wala ka namang kinalaman pero ikaw ang napagbubuntunan ng init ng ulo. Kung dati e kahit hindi ka mag-ayos e okay lang sa kanya dahil gusto nyang iparamdam sayo na tanggap nya ang lahat sa’yo, ngayon eh napapatingin na sya sa iba pag nakakakita sya ng taong maayos manamit, may dating at glamoroso at naiisip nya nang sana ganun ang boyfriend/girlfriend ko. Worst scenario pa eh yung maghanap sya ng iba dahil nakakawalang gana ka nang tignan at hindi ikaw yung tipo ng partner na pwede mong i-display. Kung dati e hindi ka nya pinagbabawalan sa mga kung ano-ano dahil ayaw nyang dumating ang araw na masakal ka sa kanya, ngayon e halos hindi ka na makalabas ng bahay dahil hindi ka nya pinapayagan. Hindi ka na makasama sa mga kaibigan mo dahil may pinagseselosan sya o iniisip nyang makikipaglandian ka lang sa iba. 

Bakit kasi kailangang magbago ng tao?

Bakit hindi pwedeng magstick na lang ang tao sa ugali at ginagawa nyang maganda? Bakit kailangang dumating sa punto na pati nararamdaman nyo sa isa’t isa ay kailangan na ring magbago kasabay ng pagbabagong nagaganap sa inyong pagkatao na nakakaapekto sa inyong relasyon?

Nagkkwento si Fluffy ng mga tungkol sa basketball days nya noon..

Sya: Ang galing ko non baby e! Mythical 5 ako e!

Ako: Ang lagay e ang swerte ko naman pala sayo? Ganon?

Sya: Oo naman syempre!

Ako: Sige nga. Bigyan mo ko ng Walong dahilan kung bakit ako swerte sayo..

Sya: Una.. POGI AKO!

Ako: Anaknampuuuu~ Walang kayabang yabang ah!

Sya: Shhhh. Pangalawa, pag nagmahal ako, seryoso. Pangatlo, masipag ako at matyga, kahit wala akong sasakyan, hatid-sundo ka naman saken. Pang apat, lahat gagawin ko para lang makasama ka. Panlima, creative ako. Yung mga simpleng bagay kaya kong gawing spesyal para sayo. Pang anim, Kaya kitang ipagtanggol kahit kanino. Matapang ako e! Pang pito, uhhhhmmmm…

Ako: Wala ka nang maisip no?!

Sya: Mahal na mahal kita. Pangwalo.. Hot ako e!

Ako: HAHAHAHAHAHAHAHAHAH~ Ang swerte ko naman pala.

Isa sa mga araw na sobrang saya ko lang. Bawing bawi na lahat ng mga pinagtalunan namin nung mga nakaraang buwan. Kasi simula last week, wala na kaming ngiging problema. Mas naggrow kami. At naiintindihan na namin ang isa’t-isa. Yung pakiramdam na araw araw kaming masaya. Wala nang pride na umiiral. Wala nang patigasang nangyayari. Laging peaceful. Laging nagaasaran. Basta laging masaya. Inlove lang~

Playing Pick Up Sticks.

Yippie~ So ang pustahan nito, pag natalo bibili ng 1 pint ng Selecta Supreme.  Syempre. Talo ako. Hahahaha!

Isa pa sa mga araw na bumabalik kami sa pagkabata, ang saya kaya! Hindi lang yung mga bagay na ginagawa ng tipikal na partners ang ginagawa namin, kundi pati yung mga bagay na ginagawa ng mga batang magkakaibigan. Cuz we’re just so happy laek that. :”>  

Pag ganitong mukha ba naman ang haharap sayo para magsorry at magsabing “Peace!”…

Hindi pa ba maaalis ang galit mo? 

Kakaiba ang mukha ng boyfriend ko. Imba. :D Kanina lang ‘to sa canteen. Nagalit ako dahil sa pagpitik nya sa braso ko na ayokong ayokong ginagawa nya. Napikon ako’t nagalit. Pero gayunpaman, binili ko pa rin sya ng Mango Shake at inabot ko sa kanya yun ng nakasambakol ang mukha. Nung makita ko ang pagmumuka nyang yan habang nagsosorry sya at nagsasabing peace na, natawa na ko. Dun na natapos ang kadramahan~ 

3months & still counting. :"> 

Tatlong buwan na ang nakalipas mula nung sumagot ako ng matamis na Oo. Sabi nga ng marami, pag lumagpas na ng tatlong buwan ang isang relasyon, hindi na ito infatuation lang. Talaga daw mahal mo na ang taong kasama mo. Naniniwala rin ako na ang unang tatlong buwan ng relasyon ay kabilang sa Adjustment Period. 

Nitong mga nakaraang araw, madami kaming napagtatalunan. Maliliit na bagay na napupunta sa hindi maganda usapan at pangyayari sa pagitan naming dalawa. Muntik na ring dumating sa pagkakataong susuko na ako. Minsan kasi hindi natin kayang ipaliwanag yung sakit na nararamdaman natin pag ang nanakit saten eh yung taong mahal na mahal natin. Nagdasal ako, nagtanong at humingi ng mga senyales. Pero sa kabila ng ilang bagay na inaakala kong senyales na, patuloy pa rin akong humihingi kay Lord ng isa pa. Lagi akong naghahanap ng dahilan para lumaban. Lagi kong pinipilit na umisip ng mga dahilan kung bakit nya nagagawa yung mga ganung bagay. At lagi ko ring kinokontra yung mga sakit na nararamdaman ko sa pamamagitan ng pagiisip na baka ngayon lang naman ‘to. 

Sa kabila ng lahat, wala pa rin akong ibang gustong gawin kundi magstay. Alam ko namang dadating ang panahon na mas magmamature pa kame. At mas magiging maayos ang lahat sa amin. Natutuwa naman ako dahil sa palagay ko, nagsisimula na yun.

Napagusapan nga naming tapos na yung panahon ng pagaadjust. Aaminin kong madaming mga bagay ang kinailangan muna naming pagtalunan bago namin naintindihan ang isa’t isa. At sa mga napagdaanan namin, alam kong pareho kaming nagggrow at natuto. 

Sa mga susunod pang buwan, nanaisin kong sa twing sasapit ang a-otso sa kalendaryo, e makikita ko pa rin ang sarili ko na nagbblog ng tungkol sa kanya. :> 

V-Day 2011 :"> 

May pre-valentine celebration na kami sa Palawan. So yeah, we stayed there from Feb. 10-13. School tour na parang naging out of town lang namin kasama ng mga friends ko. 1st night was very special. I put my ipod’s earphones on his ears. Played the movie I made for him. The movie lasted for 8minutes. I gave him my artwork thingy. Haha! The one I told you guys before, yung 100 things I love about him. He read everything. His eyes gets teary before he’s able to finish reading the whole list. 

I was continuously teasing him not to cry. Not to get too emotional. Kasi naman kasama namen sa room yung mga friends namin. Haha! He went to his luggages to get something. I was surprised as he handed me a small red box. As he opens it, ako naman yung maiiyak na. Hahaha! So yes, he gave me a ring. Couple Ring for us, actually. He lie down next to me, then stare at me for a moment. He started to say things. Things that he really mean. Thank you, Sorry, Promises and how much he really loves me. This time, he’s really crying. For he knew that he made a lot of things that did hurt me before. He’s aware on how much he made me feel unloved. Kaya yun, he took the opportunity to catch things up. 

The moment was really epic. The feeling was really good. I’ve never felt that way before. Our stay went really awesome, we’re like newlyweds then. He keeps on saying that we really are. Hahaha! :D

Fluffy: Baby pauwi na ko. Nawala yung hikaw ko. T_T

Ako: San nawala?

Fluffy: Hindi ko nga alam eh. Pakaw na lang yung nakapa ko.

Ako: Ahh. Hayaan mo na.

Fluffy: Ehhhhh! Naman kasi ehhh. T_T Anong gagamitin ko?

Ako: Wala. Wala na eh.

Fluffy: Bilhan mo akoooooo. T_T

Ako: El el mo.

fluffy: Spell baby.

ako: D-O-M-I-N-I-K

fluffy: galing ah! 1 point. Ocge. Spell "iiwan mo ako"

ako: N-E-V-E-R

fluffy: Yehey! Spell to me kung hanggang kailan mo ko mamahalin.

ako: F-O-R-E-V-E-R

fluffy: weeeeh? next. Spell to me your surname.

ako: P-I-N-D-O-Y

fluffy: uhm. Spell to me the full name of the man you want to marry.

ako: J-A-N K-A-R-L-O D-O-M-I-N-I-K C-O-N-T-R-E-V-I-D-A P-I-N-D-O-Y

fluffy: ayyy. kinikilig ako! :"> osige. ilang baby gusto ng future husband mo?

ako: three.

fluffy: payag ka naman?

ako: payag.

fluffy: yey! Question no. 8 Explain to me how do you really feel about me.

ako: i love you everyday. nothing seems to change from the day i told you about it til the moment i'm typing this msg. for once in my life, I was able to tell myself that I can't live without someone and that someone would always be you. you give me the worst & best times of my life. you bring out the best in me. and now, I just want you to know na ikaw na. Ikaw pa rin. At ikaw lang habambuhay. :">

fluffy: *teary eyes* After 2months and a week of being officially together, based on the experiences, good & bad, DO you ever regret being with me?

ako: I never regret being with you. after everything that happened, I still feel the same way about you. Ikaw pa rin yung taong kasama sa mga pangarap ko. Ikaw pa rin yun taong gusto kong makasama forever. At anu't anumang mangyari, ikaw pa rin ang mamahalin ko, wala nang iba,

fluffy: :'( *speechless* Last question- Do you love me?

ako: I do. More than you'll ever know. More than what you see. More than what you feel. Loving you fulfills my system.

fluffy: bukas ko na lang babayaran yung P270 pa ha?

ako: sige lang. ay, di na pala ko magbibigay sa paluwagan. Ibawas mo nlang dun yung 60pesos. Bali P210 nlang utang mo. :) Uhmm. P220 mo na yuuun! Panget pag may coins. Hahaha!

fluffy: may butal pa. P200 nlang! Mahal mo naman ako e. Hahaha.

ako: Anu ba yan. sige na nga.

fluffy: P150 nlang! Mahal na mahal mo naman ako e. Hahaha!

ako: Anaknamputang pagmamahal naman yan oh! P200! P200! Pag di ka nagbayad ihuhulog kita sa jeep.

fluffy: Oo na P200!

Ang lakas mong mang inis. Sa bawat oras na binabara mo ko, lalo na sa harap ng mga kaibigan natin, ang galing mo! Gusto mo kong mapikon diba? Ayos. Effective. Ang lakas mo kumain, kaya hindi tayo nkakapag ipon kasi lagi kang gutom. Ayaw mong tumigil sa kaka-yosi kaya sasabayan na lang kita, magbisyo tayong dalawa. Enjoy naman e. Nakakainis ka kasi kapag tina-try kong magpaka sweet sayo, tinatawanan mo lang ako. Ang lakas mo pang humilik. Hindi ako nakatulog nung nasa Tarlac tayo. Madalas mo kong tinutulugan, tapos pag sinabi ko sayo, idedeny mo pa. Magpapalusot ka pa na hindi mo lang narinig na nagreply na pala ako. Anu yon? Kinabukasan mo na napansin? Tsee. Ang hirap mong sawayin sa school, pati professors pinipilosopo mo. Mga barkada mo, binubully mo lagi. Pag nasa mall tayo, ang ligalig mo. Attention seeker ka ba?? Lahat ng maisipan mong galawin, gagalawin mo. Para akong nanay na saway ng saway sayo. Pag nagalit na ko, iismile ka pa. Wala na kong magawa kundi matawa sa itsura mo. Tanggal na naman ang galit ko. 

Isang makulit na usapan sa loob ng fx. Habang kasagsagan ng traffic sa Marikina, naisipan naming magkwentuhan tungkol sa mga bagay bagay..

“Eh pano? Halimbawa, magrrent ako ng maliit na bahay. Kaya ko naman mabuhay magisa e. Yun parang kwarto lang, may tv, may maliit na kusina, isang kama, tapos laptop at internet connection. Okay na yun saken! Payag ka?”

“Ay hindi. Tumigil tigil ka sa ilusyon mo. Pag ganun, nako araw araw, may mga barkada ka dyan. Tapos laging may mga nakatambay. Iinom at kung ano ano. Lalo na kung malayo pa sa bahay ko? No way!"

“Eh kung malapit lang? Payag ka na?”

“Pwede pwede. Para macheck kita anytime. Yung mga surprise visit ba.”

“Hahaha! Tapos mahuhuli mo ko no? Pano pag ganon? May babae? Tapos… Uhmm. Anong gagawin mo?”

“Wala. Aalis na. Ano pang gusto mo? Panuorin ko kayo?”

“Hindi ka mageeskandalo?”

“Hindi ah. Bat naman? Kawalan mo naman yun eh.”

“Eh pano pag after non.. Habulin kita? Magsosorry ako?”

“Wag na! Nakakahiya naman dun sa babae. Bigla mo nlang iiwan. Baliw ka pala e.”

“Ehhhhh! Hindi mo na ko bbigyan ng chance?”

“Hindi na! No way! Kahit pa mahal na mahal kita. Eh hindi mo nga ako naisip bago mo yun ginawa e. Wala na. Wala ka nang chance. Di na kita mapapatawad.”

*natakot* *niyakap ako*

“Ehhh. Halaa, Nakakatakot ka naman. Hindi ko naman gagawin yun eh. Hindi naman kita lolokohin eh. Nakakatakot ka. T_T”

Hindi mo pwedeng paghiwalayin ang dalawang bagay na ito, at hindi rin ito maaaring mawala sa buhay mo. Kulang, hindi kumpleto, mali at hindi tama- yan ang magiging labas ng katauhan mo kung wala kang toothbrush at toothpaste sa bahay nyo. 

Siguro, maihahalintulad ko ang samahan naming dalawa sa Toothbrush at toothpaste na 'to. Kulang ang buhay ko pag wala si Toothbrush. Walang silbi. Walang ibig sabihin. Samantalang wala rin namang silbi ang buhay ni toothbrush kung wala ako, si toothpaste. Aanhin mo ang toothbrush kung wala ka namang toothpaste? Hindi ka pwedeng gumamit ng sabon o lotion para makapagsepilyo. Tanging toothpaste lamang ang pwede mong i-partner sa kanya. Aanhin mo rin ang toothpaste kung wala ka namang toothbrush? Hindi mo ito pwedeng gawing shampoo o deodorant. Tanging toothbrush lamang din ang pwede mong i-partner sa kanya. 

Ganun kami ni Dominik, hindi kami pwedeng ipareho sa ibang tao. Hindi kami pwedeng isama sa iba. Walang saysay ang buhay namin kung hindi kami ang magkasama. Wala akong silbi kung wala sya.. Wala syang kahulugan kung wala ako. 

Hindi masarap sa pakiramdam. Parang biglang all of a sudden, bibigat yung pakiramdam mo. Sa panahong hindi mo inaasahan. Sa panahong hindi ka handa. 

Bakit ganon? Pag galit ang tao, hindi na makapag-isip ng maayos? Naiintindihan ko namang kailangang lumabas yung mga emosyong nagpupumilit na makatakas sa sistema mo. Pero sana kahit konting konsiderasyon sa nararamdaman ko e magbigay ka naman.

Minsan parang gusto ko na lang sabihing.. Ayoko na. 

I’M MARRIED!