This is my heaven

-Nic się jeszcze nie wydarzyło. Jeszcze. Zabawne jak wiele możliwości kryło w sobie jedno krótkie słowo.

-Ty mnie nawet nie znasz. -Wszyscy zaczynają jako nieznajomi.

Od teraz znów będę żyć. Muszę tylko przypomnieć sobie jak.

Kiedyś byliśmy przyjaciółmi. Teraz jesteśmy sobie obcy.

Mam dość tego, że ciągle zadają mi te same pytania z nadzieją, że tym razem odpowiedź będzie inna.

Pragnęłam go, wiedząc, że nie będzie mnie chciał.

Będziemy mogli wrócić do udawania, że się nie znamy.

Na jakiś czas utonęła na dnie kieliszka. Najwyraźniej do dziś sobie tego nie wybaczyła.

Byłem otępiały. Dziś jednak moje serce w dziwny sposób zabiło szybciej, jakby życie jeszcze nie do końca mnie przekreśliło.

Sprawia, że pragnę rzeczy, o których nie powinnam myśleć.