Bana bunu methet!

En kolay kandırdığımız kişi kendimiziz.

Birşeyi elde etmek, o şeyin ne denli boş olduğunu keşfetmektir.

Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır. Yaşar Kemal

idam mahkûmu ölümünden biraz önce şöyle söylemiş ya da düşünmüştü: ‘yüksek ve sarp bir kayalıkta, ancak iki ayağımın sığabileceği, dar bir çıkıntıda, dört bir yanım uçurumlar, okyanuslar, sonsuz bir gece, sonsuz bir yalnızlık ve hiç bitmeyecek bir fırtınayla sarılmış durumda yaşamak zorunda olsam ve bütün ömrümce, bin yıl boyunca, hatta sonsuza kadar o bir karış toprakta durmamda gerekse o şekilde yaşamak, şu anda bir yarım saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir.’ yeter ki yaşayayım!” dostoyevski suç ve ceza'da idama mahkum edilmişken ölüme bir soluk kala aklından geçenleri bu şekilde betimlemiştir.

En uzun sevda, yarım kalandır.

Davranışın alışkanlık haline gelebilmesi için 66 gün gerekiyormuş

Terzinin kendi söküğüyüm

Az once "sen gideli, ben de sevdim ölmeyi" diye bi cumle duydum. Ve durup düşündüm..

Sıkıntın, beklentin kadardır.

İnsan oğlu hiç bir şey olmasa bile günü geldiğinde mutlaka bir kanser türüne yakalanarak ölürmüş. Yani kanserin halledilmesi gerek gençler.

beş yaş, insanın en olgun çağıdır. sonra çürüme başlar.

herkes denedi, deneyecek. bütün mücadelenin, kuru inadın sonunda saklamaya çalıştığı yaraların müsebbibi olan elini sıkacak hayatın ve boyun eğecek.