#uznam

Moje miejsce / po 44 wyspach.

Chciałbym wierzyć, że opinie o naszej okolicy wyrażane w dość nonszalancki i wydaje mi się nie pogłębiony sposób, bez zastanowienia i refleksji to przeszłość. O czym mówię? A o postawie: “tu nic nie ma”, “nie ma co robić”, “nic się nie dzieje”, “wioska rybacka”, “nie ma tego i tamtego… i nie dzieje się nic”. Nie wiem z czego to wynika, nie mi osądzać… chociaż to niezwykle łatwe. Czy to brak widoków na teraźniejszość i przyszłość? Czy kompleks małej ojczyzny? Czy w końcu czysta ignorancja i brak inicjatywy? I ja tu nie oczekuje od spracowanych i zmęczonych ludzi, pochłoniętych pracą i obowiązkami, wychowaniem czy inną codziennością wiele miejsca w swoim i tak ograniczonym czasie na wielkie wyprawy czy studiowanie okolicy z jej wszystkimi niezwykłościami.

Jednak szuka się często czegoś co jest dalej i gdzie indziej nie bacząc na co się ma tu, pod ręką, pośród codzienności i pozornie znanych miejsc i historii. Chociaż by być uczciwym i to się zmienia odrobinę i coraz częściej słyszę od ludzi, że ten mały skrawek lądu otoczony wodą na którym przyszło im żyć coraz bardziej ich ciekawi i zachwyca a rozmowy o miejscach bliskich ich intrygują. Czas pokaże czy przerodzi się to w większą świadomość miejsca, czy rozbudzi chęć odkrywania.

Mimo opatulony 2 ręcznikami się grzeje. Jest słodki, tuli się.

Zgubiliśmy przednią tablicę rejestracyjną. Stresik. Pożyczamy śrubokręt w knajpie i zmieniamy tylną na przód. W knajpie frytki ze szprotów.