#txtonly

Alle modernstedelijke winkelconcepten hebben iets met koffie. In Toronto vond ik:

Indigo's (CD's, Books & Coffee)

Chapters (Books & Coffee) en 

Starbucks (Coffee & CD's).

Bij Starbucks hebben ze koffie in 3 maten bekers: Tall, Grande en Venti. Tall = klein, Grande = medium en Venti breekt alle records. Een tall cappucino is in Nederlandse maten een dubbele met een beetje extra.

Vijf minuten onderweg in de aan elkaar gehaakte Landrovers en we zien een jonge, heel jonge antilope, zonder groep of kudde. Opgejaagd door struisvolgels en in het bereik van de zebra's. "Kijk Mies, zebra's." Tegen de tijd dat Mies het woord herhaalt, hebben de zebra's de antilope overlopen en platgestampt, op 3 meter van ons af.

"Er zijn natuurlijk buurten in de grote steden", zei Kees van Kooten, om af te sluiten met: "Maar ga daar dan ook niet naartoe."

Projecten die de stad kunnen verbeteren, leveren ook wel eens minder vrolijk stemmende resultaten op. Vaak zijn er oorzaken die haast niet te beïnvloeden zijn, zoals bouwkosten en vaste proceduretijden. Ook bezwaren worden als exogene grootheden gezien. Crisis en uitvallende vraag naar woningen, nog zoiets.

Enige tijd geleden sprak ik een wethouder die zei dat hij waarschijnlijk niet in staat is geweest om zijn enthousiasme voor een idee, goed over te brengen.

Dat stemt triest, maar niet vanwege de erkenning van de mislukking. Het stemt triest omdat het heel vaak voorkomt. En er wordt vaak aan voorbij gegaan, alsof het er niet toe doet. Terwijl ik denk dat veel tekortkoming in projecten juist op dit vlak, het menselijk tekort, liggen. En dat is nu juist iets dat wel te beïnvloeden is.

Als ik kijk naar de enorme inspanning die we in Nederland in de tweede helft van de jaren negentig (van de vorige eeuw, hoor ik mensen die jonger zijn dan ik er regelmatig achteraan zeggen) hebben geleverd in de woningbouw, ben ik onder de indruk van het volume en de verscheidenheid. Maar niet van de verschijningsvorm. 

Ik ben geen VINEX-criticus. Ik vind dat daar werkelijk een groot en groots werk is verricht. Maar ik deel Rudy Stroinks mening: er is geen enkel monument gebouwd. Wat zonde!

Alle architecten die iets voorstellen in Nederland en met pretenties voor de hele wereld (in ieder geval met drukwerken die dat uitstralen) hebben in de afgelopen 20 jaar een oevre kunnen opbouwen. En tuurlijk, er zijn wel juweeltjes. Maar er is geen gebouw waarvan je zegt: en daar komen over 50 jaar nog steeds stromen toeristen langs om te kijken en te ervaren.

Wat is daarvan de oorzaak? Er is een aantal en een deel ervan is al eens beschreven. Maar een belangrijke reden is dan wel dat de mensen die er aan werken of gewerkt hebben, maar met name de mensen die nu kritiek hebben, zelf niet genoeg gedaan hebben om het nu beschreven onheil af te wenden.

Waarom zijn we zo lui, laks of ongeïnteresseerd geweest? Waarom hebben we ons neergelegd bij beperkingen die grondopbrengsten, welstandsvoorschriften, bouwbesluiten ons oplegden? Waarom verzonnen we niet iets beters? 

En waarom schieten we pas in beweging als de handel helemaal aan de grond is gelopen? Vastgoedcrisis? Ja, dat zou wat moois zijn, dan ligt de oorzaak buiten ons en is het ons ook maar overkomen. Als we 'vraaguitval' noemen, komen meer oorzaken beter aan de orde. Zoals: Waarom zou men ons product vragen? 

Mensen worden niet ziek van de stad. Sterker, de stad lijkt wel een sanatorium, veel mensen trekken ernaartoe.

De uitslag van de tuinvogeltelling 2012 wijkt nauwelijks af van die van de voorgaande jaren. De cijfers van 2012 zijn koud binnen: 

Huismus

Koolmees

Merel

De kauw stijgt al jaren (in Haarlem op nr. 3, achter de spreeuw), maar groeit ook. Door het liefhebbende voeren door de buren spreek je nauwelijks meer van een kauwtje en als eentje je wagen aanvliegt, kun je naar het schadebedrijf. Moderne tijden.

Ook modern en populair is de Pimp-my-mees, al jaren een stabiele nummer 4 in de landelijke uitslag. Een beetje de Paul Turner onder de tuinvogels. Iedereen weet dat er iets met 'm aan de hand is, maar hijzelf heeft geen idee. 

Elke week publiceer ik een verzameling links/URLs naar artikelen die ik in de dagen daarvoor heb verzameld.