#tussen

Gerecht komt tussen bij familieruzie Van Hool

[ad_1] 07:41 Een waakhond moet bij busbouwer Van Hool helpen het geruzie tussen twee familietakken op te lossen. [ad_2] Bron:www.tijd.be

Groot en klein wisselen van jas zodra de ochtend mijn spiegel aansteekt. De rechterkant van mijn gezicht zwelt als een vriendelijke komeet, een zeil van huid en herinnering dat het licht vangt; links blijft een smalle maan die door kieren zoekt naar een veilig woord. Ik buig de dag in en de meubels schuiven naar rechts alsof zwaartekracht verliefd is op asymmetrie. Men zegt dat maat een meetlint…

(Genesis 3)

Die versoeking. En die slang mooi herhalende hipnotiese was listiger as enige dier van die veld, en hy het vir die vrou gesê: Ja, het God gesê: Sal jy nie eet van al die bome van die tuin nie? “En die vrou het vir die slang gesê: ‘Ons kan die vrugte van die bome in die tuin eet, maar van die vrugte van die boom in die middel van die tuin het God gesê: ‘Jy mag dit nie eet nie en jy mag nie aanraak nie dit, anders gaan jy dood.' En die slang sê vir die vrou: Jy sal beslis nie sterwe nie, want God weet dat die dag as jy daarvan eet, jou oë geopen sal word en jy soos gode sal word deur goed en kwaad te ken.

Die sondeval van die mens. Toe die vrou sien dat die boom lekker is om te eet, aangenaam vir die oog en begeerlik is om wysheid te verkry, het sy van die vrugte geneem en dit geëet en ook vir haar man gegee, wat die kat gemaak het.

En die oë van albei het geopen, en hulle het geweet dat hulle verkeerd gedoen het. En hulle het vyeblare aanmekaargewerk en voorskote daarvan gemaak. En Adam en sy vrou het hulle weggesteek vir die aangesig van die Here God tussen die bome van die tuin.

Die ondervraging. En die Here God het Adam geroep en vir hom gesê: Waar is jy? Adam het gesê: "Ek het jou stem in die tuin gehoor en ek was bang, want ek was naak en het weggekruip." En God het gesê: “Wie het jou laat weet dat jy naak is? Het jy geëet van die boom waarvan Ek jou beveel het om nie te eet nie?” Adam het gesê: "Die vrou wat jy gegee het om by my te wees, het my van die boom gegee en ek het daarvan geëet." En die Here God sê vir die vrou: "Waarom het jy dit gedoen?" En die vrou sê: Die slang het my bedrieg en ek het geëet.

Die straf. En die Here God het vir die slang gesê: Omdat jy dit gedoen het, is jy vervloek bo al die wilde diere; jy sal op jou buik loop en stof eet al die dae van jou lewe; en Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad" (-nageslag). "Hy sal jou kop vermorsel en jy sal sy hakskeen byt." Vir die vrou het hy gesê: "Ek sal jou pyn en jou moederskap baie vermeerder, en jou man sal oor jou heers." En God het vir Adam gesê: Omdat jy na jou vrou geluister het en van die boom geëet het waarvan Ek jou beveel het deur te sê: Jy mag nie daarvan eet nie, vervloek is die aarde oor jou! Dorings en Distels sal vir jou produseer. In die sweet van jou aangesig sal jy brood eet totdat jy terugkeer na die aarde, want daaruit is jy geneem; want stof is jy,

Tussen groengeel bande van ontelbare besems het die pragtige Alpepad in die vallei afgesak.

Ek het saam met my vriend gegaan en die klim voortgesit

die hartseer wat reeds ons antieke ketting weeg; 5. in stadige vergetelheid, vinnig in sig was 'n fietsryer bo-op die helling.

Hy het ons tegemoet gekom; afgekom. "Vrou! Ek is Genade!>> sy glimlag in die grasie van die tartan rok.

<<Graziella, die dogtertjie?»-«Herken jy my nog?»

10. «Natuurlik!»> En die dame het die jong dame gesoen. “Klein Graziella! Agtien jaar oud? Volg jy reeds vir? Hoe gaan dit met Ma? En jy het jouself mooi gemaak!"

«Klein Graziella, so stout en gulsig!... «<Mevrou, onthou jy daardie jare?» "Sy is so mooi

15. gaan jy sonder ryers op 'n fiets?» - «Jy sien...>>

"Volg jy ons te voet?" «Mevrou, graag...>> <<Ag! laat ek jou voorstel, wag, die prokureur, 'n dierbare vriend van my man... Gee hom die fiets>>.

Hy het geglimlag en nie geantwoord nie. In die klim 20. Ek het die verligte fiets met 'n groot ruiker rose gelei.

En die skerpsinnige Dame en die waaghalsige dogtertjie het beweeg: die een het die ander se lewe vasgebind.

Elkeen 'n adolessent in kort rompe, maar tog reeds 'n vrou: sterk, pragtige, lewendige donkerkop

25. en vet in die reguit kraag, in die das,

die groot hare losgemaak in die jokkie se aanraking.

En ek het geniet sonder om te praat, met die aroma

van die dennebome, die geur van daardie adolessensie.

-O manier van gesondheid, o maagd verskyn, 30. of manier alles geblom met ongeoesde vreugdes,

miskien sou die goeie weg na my gang wees, 'n soet drankie tot weemoed.

O Kind, in die handpalms sluit jy my lot toe; neerdaal na die dood soos by kalm oewers,

35. om op my menslike pad na Niks af te daal,

maar om jou by die hand te hê, soet glimlag! - So ek het gesê sonder 'n woord. En intussen het ek die Ander gesien: hartseer langs daardie adolessensie!

Te lank mooi, nie gou meer mooi nie, 40. die een wat klein Graziella by die wedstryd gesien het.

Pragtige pragtige vreemde oë van skoonheid steeds

van 'n blom wat verdwyn en geen môre sal hê nie. In die koue wat aangekondig word buig die rose ongeskonde, maar die vrou veg in die laaste verloëning.

45. O bleek grasieuse hande het die jare vir jou verbygegaan! Die jare, miskien, my Ma se jare! Onder die oop lug, naby die adolessent, hoe verskriklik het die ineenstorting vir my gelyk!

Niks was meer sinister as die vermiljoenbek 50. te veel, die wimpertinte en die werk van die bistro

om die moeë oog, die vou van daardie lippe, die misleiding van die vermiljoen op die te wit gesig,

baie blonde hare verlig deur die gif: in 'n ander tyd pragtig met 'n pragtige rustige blond.

55. Mooi te lank, nie gou meer mooi nie, sy wat klein Graziella aan die speel gesien het.

- O my hart wat die oggendlig werd was wat op die helling al die vals paaie straal?

Hart wat nie geblom het nie, dis tevergeefs dat jy jou haas na opregte lugspieëlings, in minder hartseer tuine. Jy voel dat dit nie die mens help om te talm, om die verstrooide drome vir 'n nuwe lewe weg te gooi nie. Jy sal tot niks op jou menslike pad daal en jy sal nie die hand van die lieflike glimlag vashou nie,

65. maar die ander drankie sal jy tot die dood toe drink: tyd is al sterker as al jou moed.

Dit was my gedagtes toe ek op my fiets gery het, verlig met 'n groot bos rose op die opdraande.

Die dennebome was rondom dik in die aanval 70. van die kranse tot by die hoë onopgesmukte sneeuveld.

Die troppe, haastig gestrooi, het die ryk melk op die kruisementbosse in groot tinnites en muile laat wei;

en naby en ver het hulle slaperig verenig op die ritme van die strome 'n ritme van klokke,

75. Ver van somber gedagtes! As liefde nie kom nie

wie gee om? Die goeie reuk van die bos bereik die hart: watter aromas of reuke weet ons nie:

van hars? van tiemie? en van kalmte?...-

Ons het langs 'n wei gestop en die dame het oor 80 gebuig. Gesoen die jong dame, laggend in haar afskeid:

<<Pas op dat ek sal wag, dat ons vir jou sal wag; hy drink 'n tee, hy vloek homself 'n bietjie...>> «Ek sal kom, Mevrou, dankie!» Hy het die fiets haastig uit my hande geneem. En hy het nie dankie gesê nie.

85. Hy het nie met my gepraat nie. Met 'n sprong het hy opgegaan, opgestyg; die masjien het die geritsel van 'n kaalvoet gemaak,

van 'n slaan van onbekende vlerke, asof na die kant gevolg deur 'n vlieënde gevleuelde ek weet nie wat met die wiele nie. Ons het agter hom gestaan. Die pad het soos 'n dun lint albaste in die vallei afgesak.

Die skraal fiets het gevlieg, asof gehang:

«O klein Graziella, pasop vir die afdraande!>>>

«<Vrou! totsiens!" Hy het van ver af geroep, na die winde: van ver af het sy tande 'n pêrelflits gehad.

95. Graziella is ver. Vlieg vlieg die fiets:

<<Vriend! En hy het nie 'n enkele woord vir my gesê nie!"

«Is jy jammer?»>«<Wie weet!»-«<Sy was stilswyend, my lief,

vir jou, soos Pyn...» «Of Geluk!>>

En ek het my vriend gevolg en die treurige een wat alreeds ons antieke ketting afdruk, op die opdraande gedra.