#secretdiary

Η αλήθεια είναι πως δεν έχουν αλλάξει και πολλά από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ. Εντάξει μόνο κάτι σκαμπανεβάσματα από την απόλυτη βαρεμάρα στην αναβλητικότητα και τούμπαλιν. Καραντίνα έχουμε άλλωστε,οπότε μου το επιτρέπω. Ακυρώθηκε και ένα ταξίδι που είχα κανονίσει για Βερολίνο τον Μάιο,λόγω κοβιντ,αλλά δε με πείραξε καθόλου,γιατί ξέραμε από την αρχή ότι οι πιθανότητες ήταν λίγες. Συμβαίνουν αυτά! Άλλα δε θα έπρεπε να συμβαίνουν...! Κι όμως...Με πήρε τηλέφωνο,ήμουν σε σοκ. Ενάμιση χρόνο χωρισμένοι και με πήρε τηλέφωνο.Και όχι δεν ήταν τα γενέθλια μου,αυτά είχαν περάσει προ πολλού και τότε προφανώς δεν ήταν περίεργο να με πάρει.2 ώρες μιλήσαμε κι άμα δεν ερχόταν ο μπαμπάς μου θα μιλούσαμε άλλες 2 σίγουρα. Τίποτα δε θα λέγαμε απλά θα ακούγαμε τις ανάσες μας χωρίς να θέλουμε να κλείσουμε το τηλέφωνο.Κλάσικ.Το έχουμε κάνει 100 φορές.Στο παρελθόν.Ναι. Γιατί είναι παρελθόν. Όσο και να γοητεύομαι από τις κινήσεις του (είμαι τρελή),είναι απλά θέμα συνήθειας και δε θα πέσω στην παγίδα του. Ξέρω σίγουρα τι δε θέλω στη ζωή μου.Και δε θέλω μία σχέση καταδικασμένη. Του το έχω πει και ισχύει ακόμη ενάμιση χρόνο μετά: αυτό που θα μου λείψει πιο πολύ είναι ο ίδιος και όχι η σχέση μας.Και ναι,δυστυχώς περνάω τέλεια όταν με παίρνει τηλέφωνο,γιατί είναι ασφαλές και γνώριμο και δε χρειάζεται κόπο. Ξέρουμε ο ένας τον άλλον. Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν είμαι ερωτευμένη πια. Αν ήμουν,δε θα μιλούσαμε από το τηλέφωνο. Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί με περιμένεις ακόμη; Ξέχασε με για να σε ξεχάσω,έτσι πρέπει.Σε παρακαλώ.Τι περιμένεις;Να σου πω ότι άλλαξα γνώμη;Ότι θα γυρίσω πίσω;Τι;Σε παρακαλώ φρόντισε τον εαυτό σου και σταματά να τον πληγώνεις.Δε θα γυρίσω,γιατί θα είναι όλα χάλια και το ξέρω. Πάντα θα σε αγαπώ.Μέχρι εκεί.Μη με μπερδεύεις,άσε με να προχωρήσω.Τι θέλεις να ακούσεις δηλαδή την επόμενη φορά; Περιμένεις μέχρι να σου πω να μη με ξαναπάρεις γιατί θα είμαι με κάποιον άλλον και θα είναι όλο λάθος;Φοβάμαι μη κάνεις κακό στον εαυτό σου. Εκεί με έφτασες,στο να φοβάμαι να σου μιλήσω,γιατί θα φοβάμαι για τη ψυχική σου υγεία.Σε παρακαλώ,αν έστω λίγο με αγαπάς πες ειλικρινά ότι ξέρεις πως κάνεις μαλακίες και θα τις σταματήσεις.Σε παρακαλώ,μη με κρατάς πίσω. Φοβάμαι ότι θα αργήσω κι άλλο να βρω κάποιον άλλον να νιώσω έτσι όπως ένιωθα με αυτά που κάνεις. Άσε με να πάρω ανάσα.

Ennek első lépése ez a bejegyzés.

Sinestetica magia d'appropriarmi di un respiro dal vetro che imprigiona la tua fotografia, d'averlo sul mio fiato, e i capelli foglie strette di palmette e mani rami dramatizzano sulla mia testa la loro verità e ho difficoltà a tradurrne i segni ed il labiale, parliamo due lingue diverse inverse e bislacche da tirare fuori dalle tasche quando andrai al cinema a sgranocchiare per svilire la noia o la tensione. La corteccia caduta scricchiola sotto il tuo passo ma non so dove stai e sto ferma sotto vento annusando la contraddizione termica del tuo corpo che sventra l'aria circostante e attendo nell' attenderti avvolta in un adagio che filtra sul mio udito la sola unica nota acuta che affilata stalattite trafigge l'arteria. Solo ora comprendo dopo aver attraversato, accartocciato, intrecciato, abortito il mio pensiero con quello altrui, che questa non è poesia e mai lo sarà solo un drenare di materia emozionale e scorie d'impulsi elettrici cerebrali. ... e continuo a pretendere un Angelo che trasfiguri ancora e poi per sempre la mia Arte e la mia Ragione in una Bellezza il cui tocco della mano sulla mia non posso fare a meno di cercare, una creatura chiamata Nostalgia contaminata dall'inclinazione sinestetica di cui sono posseduta ... e corro sul pianoro in alternanza di fuga e inseguimento dove io sono la preda e ancora io la cacciatrice,  vigile sul volo del rapace che si nutre da principio di bulbi oculari per accecare la vittima perchè si arrenda all'evidenza che prima del tutto era il nulla e prima che fosse luce era la notte più cupa come nella vittima la cecità e l'oblio. Micol #MicolPoesia #MicolDaniels #portraitphotography #sinestesia #prosa #secretdiary #blog #daniela #raccontare

Είναι δωδεκάμιση, βράδυ καραντίνας (φυσικά) και ακούω Finneas (τι τραγουδάρες Θεέ μου!).Και ναι. Είπα να γράψω κάτι χαρούμενο από τη ζωή μου και όχι πάλι κάτι κλαψιάρικο. Είμαι καλά. Πολύ καλά! Με βρίσκω πολύ χαρούμενη αυτόν τον καιρό, αν και είμαι κλεισμένη,όπως όλοι.Οκέυ κι εγώ έχω κάποιες στιγμές απελπισίας,που απλά νοσταλγώ την έξω ζωή.ΑΛΛΑΑΑΑ σε γενικές γραμμές είμαι καλά.Έκανα πολλά πράγματα για τον εαυτό μου που ήθελα καιρό και είμαι τόσο ενθουσιασμένη για αυτά!!!Αρχικά πήγα επιτέλους σε γυναικολόγο.Πόσο απελευθερωτικό συναίσθημα να σταματάς να ντρέπεσαι και να δειλιάζεις...Μπράβο μου!Και ένα ακόμη μεγαλύτερο μπράβο που είχα τα κότσια να πάω επιτέλους σε ορθοδοντικό που φοβόμουν τόσο καιρό.ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΒΑΛΩ ΣΙΔΕΡΑΚΙΑΑΑΑ!!!ΓΙΕΣ!Ξεκίνησα και λέιζερ...χιχιχιχι.Ο επόμενος γκόμενος που θα βρεθεί στο δρόμο μου θα με βρει πολύ ανανεομένη!Και το πιο τέλειο είναι ότι το κάνω όχι για τον επόμενο,υποψήφιο γκόμενο,αλλά για εμένα.Όλα τα κάνω για εμένα.Αισθάνομαι 100 φορές καλύτερα με τον εαυτό μου αυτή τη στιγμή που με φροντίζω.Τελικά ισχύει αυτό που λένε πως όταν είσαι ελεύθερος,έχεις χρόνο να κάνεις πράγματα για εσένα.Και το απολαμβάνω ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ!Θα βάψω και μπλε μαλλί!ΝΑΙ!!!Οκέυ όχι με κανονική βαφή (μην κάψω και το μαλλί),αλλά θα το ρισκάρω και αυτό,χωρίς φόβο να με κρίνουν.ΧΕΣΤΗΚΑ!Ας γίνω και οινόπνευμα,δε με νοιάζει.Ξεκίνησα και γυμναστική...χιχιχιχι.Καλά όχι τίποτα το σοβαρό,βαριέμαι που ζω όταν κάνω πράγματα,αλλά μετά χαίρομαι που με πιέζω να είμαι υγιής.Προσέχω τι τρώω,προσπαθώ να πίνω πολύ νερό,τελείωσα την πιο υπέροχη σειρά έβερ (Bojack Horseman) και είδα όλα τα Harry Potter.Παράλληλα διαβάζω και λίγο για τη σχολή,γιατί ψιλοβαριέμαι,βλέπω κι άλλες ταινίες,ανακαλύπτω καινούρια μουσική,μαγειρεύω...Ουφ πολλά κάνω τελικά!Εντάξει μέσα σε όλα αυτά,μου λείπει και κάποιες φορές να είχα κάποιον...Αλλά μετά το ξεπερνάω.Όταν έρθει η ώρα για την επόμενη ιστορία αγάπης μου,τουλάχιστον ξέρω ότι τώρα είμαι έτοιμη.Όταν έρθει...Εμπιστεύομαι τη ζωή και δεν πιέζω καταστάσεις, ό,τι είναι να γίνει,θα γίνει.Αυτά!!!ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ!!!

Dal diario di bordo Di una vita al passato Foto#MicolDaniels #anni80 #secretdiary #alcinema #pinkfloyd #thewall #lepaginedellamiavita #inchiostroindelebile #nonesistevanoiblog #lamiagiovinezza #postoinprimafila #mimancanoqueimomenti #ragazzadistratta #torinoanni80 #carbonia #lavitaeunbattitodiciglia

BE HAPPY ROZ!! TRUST GOD ❤️

Malungkot rin ako ngayon... may gap na between samin ng tatay ko. Ang lungkot lang.. lumaki naman ako na wala sa tabi nila.. pero.. may nagiba, parang longing ako kamustahin man lang pero kakausapin lang pag may need pero yung kamustahin sana as a daughter na "kamusta ka?" Kamusta work? Mga ganon. I feel sooooobrang down lately. Sa lahat ng bagay. Parang ito yung pinaka bottom ko sa buhay siguro ngayon. Ang hirap magisa...