#rybki

Dawno, dawno temu, w odmętach głębin, gdzie algorytmy nie sięgają dna, żyła sobie rybka. Całkiem zwyczajna – z wyjątkiem tego, że miała okulary większe niż płetwy.

Lubiła ciszę. Dla zabawy układała piramidy z pereł, rysowała wzory z wodorostów, które wyglądały jak coś pomiędzy alfabetem a… znakiem zapytania. Pływała bez celu. I to jej pasowało.

Aż tu nagle – boom!.

Na dno spadło coś dziwnego. Nie perła. Nie słoik po dżemie. Coś, co błyskało i wydawało z siebie „bzzz”. A przecież pod wodą nic nie powinno robić „bzzz”.

Rybka – zaintrygowana – podpłynęła. Stuknęła płetwą. Raz. Drugi.

🖥️ Plik „Twoja_misja.svg” załadowany.

I nagle, z tego dziwnego przedmiotu wypłynęły setki innych rybek. Jedne niosły rolki taśmy klejącej, inne – nożyczki, kubki z kawą albo kartki z napisem „Vibe or die”. To były Vibepicki – szczep kreatywnych ryb z klanu SVG.

I zaczęły tworzyć kartki do druku. Nie dlatego, że musiały. Po prostu… tak czuły.

A ta pierwsza rybka?

Została Wodzem Vibepików. Nie dlatego, że chciała.

Po prostu jako jedyna wiedziała, jak kliknąć „Zapisz jako…”.

Wódz dziś nie mówi wiele.

Siedzi na swojej podwodnej muszelce, poprawia okulary, kiwa płetwą i szepcze:

"Kto nie pobiera ten tonie".

川にいた魚たち（8月2日）

rybki w rzece