#renas jiyan

bêna firikên şewitî dihat ji çolê

çend xarên min winda bûbûn li newala waweylê

destmêja te û janê ji hevdu naşikê

hebhinarkê !...

min ji te re got nexeyide ji wê çîrokê

wê gewriya te dil bide kêrê

li kerbelayê

belê delalê

li çaraliyê çefiya min

diçirûse şûna şûrê şilfîtazî yê iskenderê mezin

kulora şahmeran e egala li serê min

ev kitana çendan e te li xwe şikenandiye hebhınarka min

ne sûcê te ye ,

ew mîratê kewan l ime nehatin

li çiyayê şengalê,

komek xenzîr teyrê tawiz ji xwe re biraştiye

perîkên wî digirîn li dewsê

tu hogirî van perîkan bûyî hebhinarka delalî

bi cizbê ketin hêsirên te yên firyali

li ser goleke mêşinî

ji bo ku ez bi serê xwe dakim,

ez ê dojeh bi dojeh li xweliya hestiyên te bigerim,

hebhinarkê; teşiya bê,

destara berfê,

berîvana baranê,,,

.

.

.

Abdestin bozulmuyor artık acılarla nartanesi

Bu kaçıncı düşüş üstünde kırılan

Sana demiştim ya ben nartanesi

Kızma o hikayeye

Senin rengindir gönül verecek bıçaklara kerbelada

Yanlışlarnın dört bir yanı soluyor büyük iskenderin kılıç darbeleri ile

Şahmeranın örgüsüdür başındaki puşu

Bu kaçıncı düşüş üstünde kırılan

Nartanesiiii

Kızma nartanem

Kızma, senin suçun değilki

Güvercinleri çok sevdik biz

Ve o kör olası güvercinler yaramadı bize

Şengal dağında bir grup hınzır

Tavus kuşunu paramparça ettiler

Kanatları ağlıyor onun yerine

Sen o kanatların yiğidiydin

Sıralanmış şimdi uçuşan gözyaşların

Yürüyen bir göl gibi

Ve ben içeyim diye

Cehennem gibi toprakta kemiklerini arıyıcağım senin

Soza min soz e ey Gûtîcan, Heke bi hezeran rabin ferman, Heke bi hezeran bajar bibîn wêran, Heke bihedimin erd û ezman, Heta negihîje azadiyê wê bidome ev destan!

[ Gûtî û Amîtîs ], Dîn Û Şîn

Sözüm sözdür ey Gutican, Binlerce ferman kalksa bile, Binlerce şehir viran edilse bile, Yerle gök bir olsa bile, Özgürlüğe ulaşmayana kadar devam edecek Bu destan!

Ji qevmê pezkoviyan re xew heram e

Yalandan da olsa elini uzatmadı bana,

Davet etmedi beni cemaatine,

Kahpe bir melek kucak açmadı,

Yılanlar bile aforoz ederlerdi beni sürülerinden,

Kulsuz bir tanrı kadar bir başıma kalırdım.

Rex tremendæ maiestatis,

Qui salvandos salvas gratis,

Azad Penaber - Janya Şiiri Kürtçe Altyazılı (Rênas Jiyan)

xwedê û wext xelet hatiye xetimkirin naqosên dêran kerr… minare kin… doktrînên dekolte lixwekirî evdal… sarincên ji baranên derengmayî, derengbarî hatibû damezrandin, bi derbeke neşterê ya dirinde, şolî bûne barûyên ji evînên nukleerî, di serdabên ji krîstalên rokoko hatibûn kemilandin qîtik qîtikî bûne, ji xewnên bêxwedî xeyîdîme, pekiyame û hatime janya, ji nalînên min re vokalîstiyê bike

(ji qevmê pezkoviyan re xew heram e)

peykerekî: antîk, derîzî û mîtolojîk im, nêm ji min dihere,

li ezmanê hundirê min, qaqlîbaz firînên kamîkazeyî li dar dixin, kovanên genimî, li ber aşên êşan, kêliyekê jî aş nabin, aj nabin, hûr dibin û hey hûr dibin, ji elfabêtan tîpek kêm dibe ku dimirim, w… ey waweylê janya, kezeba min dike di devê min re derkeve ji qehra…

çiqas êvarên şînboz bihurîn û çûn ji keştiya xeyalan çirûskeke serzer peya nebû, li peravên hestên min ên hestî û çermmayî, pêxemberekî sexte di nav kirasê xwe yê gewrîboz de, bi derewan be jî dest dirêjî min nekir, min venexwend cemeata xwe, ferîşteyeke fahîşe sing venekir, maran jî ez ji kom û refên xwe aferoz dikirim, bi qasî yez-danekî bêqûl tenê dimam, mezhebên şêx û mirîdên wê ez, min diafirand di çarmixan de, min her çavê xwe li destmal- ka bixwîn, ya destê weronîkayê digerand, bi îskeîskeke zen- garî, mîna guran tim dizûrriyam,

hosteyê dînîtiyê mam, goştê hov ji te re ricifeke ruh divê, nêrîneke şêtiya şûran divê, ez heta qirikê binicihê tirbê hilnayêm janya hilnayêm porkurê di tirban de hilnayêm ha!!!

a li eniya te nivîsî ne ne qeder e, soneya serpêhatiya temenê min e, dengê min diêşe, welê bi sewteke berz û peritî min dilê xwe têr rehet nekir li qîrîniya navê te, çirreke şiîr didoşim ji hewraniyên sipîboz ji bona çivîkên çavên te xwezî janya min îmana te ya rewnaq bihewanda, xwezî berxê ji xeynî te pê ve, bi tu fikaran min tehma hişê xwe xera nekira, bêxem min tu li suqulîka xwe bikira û sûk bi sûk bigeren- da, di şaneşînên nêrgiz û nesrînan de, min devê te biki- ra zîndana zimanê xwe

lê xwedê û wext xelet hatiye xetimkirin

ez hêmayeke heyama hewaran,

di herban de nîşangeha riman

serî gog, çav xar, zikçirîyayî

fermo janya êdî tu dikarî xwe bikujî! …

Helbest: Rênas Jiyan Deng: Azad Penaber