z tygodnia na tydzień robię się przez to coraz chłodniejsza i coraz mniej we mnie jakichkolwiek uczuć, jakby każde poczucie poczucie bólu i cierpienia, zabierało cząstkę z tej i tak już mało emocjonalnej mnie, w zamian zostawiając w to miejsce chłód, dzięki któremu co prawda z każdą raną, każdą utratą, czuję mniej.

zmieniam ból w chłód.

który rani innych ale ja nie mam nad tym już kontroli.

boję się, że wkońcu stanę się przysłowiową królową lodu i z czasem zamrożę wszystko wokół siebie aż wkońcu sama zamarznę.

~ udeveliis

Ale..

Nie możecie czekać na niemożliwe

Łamiecie sobie sami serca, mówiąc "Okey, ostatnia rozmowa"

Niee! Było już tysiąc rozmów, dlaczego myślicie, że za tysiąc pierwszym razem ta osoba się zmieni, zmieni całe swoje podejście i powie wam to czego oczekujecie