#prolom

Bu çalışma, Wisconsin Tıp Fakültesi'nden Nikki Johnston ve New York Ses Enstitüsü Reflü Merkezi'nden Dr. Jamie Koufman tarafından yapılmıştır.

AMAÇ:

Hücresel düzeyde, dokuya bağlı pepsin, reflü hastalığının patofizyolojik mekanizması için esastır. Laringofaringeal reflüde laringeal hasar ve gastroözofageal reflü (GÖRH) hastalığında özofagus hasarı için eşikler farklı olsa da, her iki hasar şeklinin de aktivasyonu asit gerektiren pepsine bağlıdır.  Ek olarak, insan pepsini pH 7.4'te stabil kalır ve herhangi bir kaynaktan gelen hidrojen iyonları tarafından yeniden etkinleştirilebilir.  Bu nedenle, çoğu musluk ve şişe suyunun (tipik olarak pH 6.7 ila 7.4) pepsin stabilitesini etkilemesi beklenmez. Bu in vitro çalışmaların amacı, doğal bikarbonat (pH 8.8) içeren yeraltı suyunun insan pepsininin geri dönüşümsüz olarak denatüre olup olmayacağını araştırmak ve potansiyel asit tamponlama kapasitesini belirlemektir.

YÖNTEM:

İnsan pepsinin pH 8.8 alkali su ile inaktive edilip edilmediğini belirlemek için laboratuvar çalışmaları yapıldı. Ek olarak, alkali suyun tamponlama kapasitesi ölçülmüş ve piyasada bulunan en popüler iki şişelenmiş su ile karşılaştırılmıştır.

SONUÇ:

pH 8.8 alkali su, insan pepsini (in vitro) geri dönüşümsüz olarak etkisiz hale getirdi ve hidroklorik asit tamponlama kapasitesi, geleneksel pH değeri olan sulardan  (tipik olarak pH 6.7 ila 7.4) çok daha fazlaydı. Geleneksel içme suyunun aksine, pH 8.8 alkali su pepsini anında denatüre ederek kalıcı olarak etkisiz hale getiriyor. Ek olarak, iyi asit tamponlama kapasitesine sahiptir. Bu nedenle, alkali su tüketimi, reflü hastalığı olan hastalar için terapötik faydalar sağlayabilir.

Bu çalışma, Shahrekord Tıp Bilimleri Üniversitesi tarafından yapılmıştır.

AMAÇ:

Postmenopozal kadınlar osteoporoza yatkındır ve asidik diyet yapanlar daha yüksek risk altındadır, çünkü bu tür diyetlerin kemik sağlığına olumsuz etkileri olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada, osteoporozlu postmenopozal kadınlarda alkali içme suyunun kemik mineral yoğunluğu üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir.

YÖNTEM:

Osteoporozlu (T-skoru ≤ -2.5) 100 postmenopozal kadın eşit olarak bir müdahale grubuna ve bir kontrol grubuna (her biri n = 50) ayrıldı. Müdahale grubuna kalsiyum D (günlük), alkali içme suyu (pH 8.6 ± 0.3 ile günde 1.5 L) ve Osteofos tablet (haftada 70 mg) verilirken, kontrol grubuna 3 ay boyunca sadece kalsiyum D ve Osteofos tablet verildi. Müdahaleden 3 ay önce ve 3 ay sonra kemik dansitometrisi kullanılarak femur ve omurga kemiklerinin T-skorları elde edildi.

SONUÇ:

Müdahaleden sonra, hem kontrol hem de müdahale gruplarında femur ve omurga kemiklerinin ortalama T-skorları önemli ölçüde arttı ( P < 0.05). Bununla birlikte, omurga T-skorundaki ortalama değişiklikler müdahale grubunda (0.39 ± 0.07) kontrol grubuna (0.08 ± 0.01) göre anlamlı derecede daha yüksekti ( P < 0.05). İki grup arasında femur T-skorundaki ortalama değişikliklerde anlamlı bir fark gözlenmedi.

Bulgular, osteoporozlu postmenopozal kadınlarda alkali su içmenin omurga T-skorlarını iyileştirdiğini göstermektedir. Bu nedenle, menopoz sonrası kadınlarda artan kemik yoğunluğu nedeniyle osteoporozu tedavi etmek için alkali su kullanılabilir. Alkali suyun femur yoğunluğu üzerindeki etkilerini doğrulamak için uzun vadeli müdahalelerin gerekli olduğu anlaşılmıştır.