#potapete

Ang funny. Like i posted that then at the same day you msg me after what? Like 4 mos ago? I responded in a different way. Im so happy na makakausap kita the its strike me all at once!

So I ended up replying like i dont want too. Cause honestly all the pain went back. All the questions in my life na bakit nangyare saatin to. Or bakit nakagawa ka ng ganon knowing that your not that kind of person. Yung sumama pa ang loob ko kasi parang hindi na dapat ako mag tanong na kamusa kayo or what, nag kikita pa ba kayo.

Alam mo yung wala kasi akong karapatan at parang babalik ako sa dati na sobrang mag isip. Basta I dunno masakit na masaya na nakausap kita pero bumalik nanaman ako sa umpisa.

And eto yung gusto ko isagot sa "kamusta" mo

Naalala ko noon.

Palagi mo sinasabi na totga ko si ganito.

Pinag seselosan mo pa. Sabi ko naman siguro totga ko nga. Since yun gusto mo marinig na kahit anong explain ko na ikaw nga lolove ko eh lagi na lang may ibang gagawing dahilan para may pag awayan alam mo yowns. TOTGA naisip ko lang to bigla Kasi nung umuwi ako sa bahay (province) Nakita ko yung mga painting na binigay mo.

Bumalik ako ng city nakasakay sa jeep si ako, dinaanan ko mga dinadaanan natin. Halos buong lugar sa lugar na to ikaw lang nakasama ko. Yung tipong kahit saan ako tumingin sigurado meron tayong alaala. Tipong kahit kasulok sulokan eh ikaw at ako yung nandun gumagawa ng mga bagay na tatawanan pag uwi.

Kami'y may detergent, Pride ang pangalan. Araw-araw, maya't maya, Aba'y laging gamit, walang palya.

Ako'y napuno, ayun, nasagot ko. Hahahah! Boom na boom! No regrets, though. I would gladly leave this house if I could.

Anyways, hindi naman nya talaga maiintindihan kung ano yung nakikita kong mali. Napakataas ng tingin nya sa sarili nya. Isa sya sa mga taong sarado mag-isip pero self-proclaimed na open-minded "daw". Sya ang nuknukan ng ka-plastikan na kilala ko. Ang tanging nakikita lang nya ay superficial things. Ang most dominant nature nya ay mang-judge ng tao. At, ang galing galing umimik, wala namang alam sa mga totoong nangyayari. At isa pa, ang galing nyang makakita sa ibang tao, hindi muna nya matingnan ang sarili nya (or, tumitingin naman nga nya sa sarili nya pero hindi nya ma-realize yung flaws nya).

I'm not saying na perfect ako at wala akong kasalanan dito. I know na ma-pride akong tao. I know na hindi ako nakikipag-communicate nang maayos (pero god, why would I, I think I gotta make a separate post on this). I know that I don't give a damn. At least, I KNOW kung ano ang pagkukulang ko, eh sya, hindi nya makikita yung sa kanya EVER. Kasi, ang nasa isip nya eh lagi dapat yung mga subordinates nya ay dapat ayon lahat sa pag-iisip at pag-uugali nya. Hindi nya alam kung ano yung "individuality". Ang laging nasa isip nya ay laging sya lang tama.

ISH! Alam mo yung ginawa mo na lahat para maging okay ang isang tao na mahalaga sayo pero parang wala lang sakanya? Tipong Wala talaga siyang paki? Potang ina eh anu? AHHAHHA