#plazmid

Dünyada 4-3,8 milyar yıldır yaşamını sürdüren tek hücreli canlılar bulunmaktadır. Bunlar prokaryotlar olarak adlandırdığımız bakterilerdir. Bakteriler bu kadar uzun yıllar boyunca kendi aralarında bir iletişim sistemi oluşturmuştur. Bu sistem basit kimyasallar, proteinler bulunduğunda ya da zorlu koşullar olduğunda aktifleşirler. Bunlardan biri de konjugasyon olarak adlandırdığımız bakterilerin birbirine kurtarıcı genlerini aktardığı sistemdir. Bakterilerin hücrelerinin içerisinde kromozomal DNA ve plazmid bulunur. Plazmid kendini eşleyebilen tipik olarak dairesel ve çift sarmallı bir DNA molekülüdür. Plazmidlerin çoğu bakterilere avantaj sağlayacak olan genleri taşırlar.  Plazmidler de tra genlerini taşıyanlar konjugatif özelliğe sahipleridir. Plazmidler de bulunan kurtarıcı genlere göre yani işlevlerine göre de ayrılırlar Bunlar: Fertilite-F Plazmidleri ,tra-genleri taşır. Bakteriyel konjugasyon yapabilirler. Rezistans-(R) plazmidleri, antibiyotik ve zehirlere karşı direnç sağlayan genler içerirler. Plazmidlerin ne olduğu bilinmeden evvelki zamanlarda R-faktörler olarak bilinirlerdi. Col-plazmidleri, kolisinleri kodlayan genler içerirler. Kolisinler başka bakterileri öldürebilen protein türleridir. Yıkıcı plazmidler, ender bileşiklerin (tolüen veya salisilik asit gibi) yıkımını sağlarlar. Virülans plazmidleri, bakterinin patojen olmasına neden olurlar. Bakteriler, bulundurdukları bu plazmidleri birbirlerine pilus yapısını oluşturarak aktarabilirler. Pilus yapısı böylelikle verici ve alıcı hücreler arasında özel bir eşleşmenin oluşmasını sağlarlar. Piluslar alıcı hücre yüzeyindeki bir reseptör ile özel bir temas kurarlar ve daha sonra alt birimlerini kırarak iki hücreyi birbirlerine yaklaştırırlar. Bu işlemlerden sonra, proteinleri verici ve alıcı hücrenin hücrenin yüzeyinde bulunan proteinler kurulan bağlantının stabilizasyonunu sağlarlar. Verici olan hücre plazmidin replikasyonunu sağlar ve  en sonunda verici hücreden pilus aracılığıyla gerekli olan DNA parçası aktarımı gerçekleşir.