#pavyon

Ben pavyona eğlenmek için, yemek ve içmek için hiç gitmedim ama görevim icabı çok gittim.

Gündemde olan diziyi izlemedim, ondan bağımsız olarak yazıyorum.

Pavyonun sahibinden kapıdaki erketesine, eşek sudan gelinceye kadar dövülen müşterisinden, kucaktan kuvağa gezen konsomatrisine kadar her türlüsünün yaşayışına, kavgasına, davasına şahit oldum, ifadelerini gördüm.

Son günlerde sanki bir kültür gibi, sanki normal bir yaşam şekli gibi anlatılan pavyon hayatı her türlü insanî ve aklakî değerin, insan onurunun ve şerefinin ayaklar altına alındığı sefih ve rezil bir yaşantıdır.

Namusun, iffetin ayaklar altına serildiği, bir kaç saatlik zevki safa uğruna nice ocakların söndüğü yerdir o günah yuvaları.

Çiftçinin bir senelik hasılatına bir gecede çökerler orada.

Bordrolu adamın maaşını bir gecede elinden alırlar.

Bir kaç kadeh içki, bir kaç tabak meze için servet alırlar orada.

Hiçkimse hesaba itiraz edemez, edenin kafasını gözünü patlatırlar, topuğuna sıkarlar, parası yetmezse senet imzalatıp tefecinin kucağına atarlar adamı.

Pavyonda yenilen, içilen, kazanılan, yaşanılan her şey, hatta alınan nefes bile zerresine kadar haramdır, zehirdir, zıkkımdır.

Bu batakhane yaşantısını Cumhuriyet Halk Pavyonununa mensup belediye başkanının ve seküler kesimin sevimli, masum bir yaşam tarzı gibi sunması, insanları o hayata özendirilmeleri iğrençtir, namussuzluktur.