#narkissos

In most paintings he has this ethereal quality, he looks like a god or just a piece of art for us to look at.

Efsaneye göre bir perinin ve bir tanrının oğlu olan Narkissos o kadar yakışıklı bir delikanlıymışki onu gören tüm kızlar aşık olurmuş. Bir gün çok güzel bir peri kızı olan "Ekho" ormanda avlanan Narkissos adında ki yakışıklı avcıyı görür.

Ona ilk görüşte aşık olur, ancak Narkissos kendini beğenmiş tavrı ile bu sevgiye karşılık vermez ve peri kızının yanından uzaklaşır. Ekho bu durum karşısında günden güne eriyerek kara sevda ile içine kapanır ve ölür.

Bütün vücudundan arta kalan kemikleri kayalara, sesi ise bu kayalarda "Eko" dediğimiz yankılara dönüşür.

Olimpos dağında yaşayan tanrılar bu duruma çok sinirlenir ve Narkissos'u cezanlandırırlar.

Günlerden bir gün avlanan Narkissos susamış ve yorgun bir şekilde bir nehir gider. Su içmek için eğildiğinde, sudan yansıyan kendi yüzü ve vücudunun güzelliğini görür.

O da bu güzellik karşısında adeta büyülenir. Yerinden kalkamaz, kendine aşık olmuştur. O ana dek kimseyi sevmediği kadar, sevmiştir kendini.

O şekilde orada ne su içebilir, ne de yemek yiyebilir, aynı "Ekho" gibi Narkissos da günden güne erimeye başlar ve orada kendini seyrederek ölür.

anyway here’s a snippet (friendly reminder narkissos uses he/she pronouns!)

Aşkı karşılıksız kalan Ekho'nun durumuna üzülen perilerden biri Tanrılardan Narkissos’u cezalandırmasını ister. Zeus perinin isteğini bir kehanet ile yerine getirir ve şöyle der: "Başkalarını sevmeyen kendisini sevsin!"  

Narkissos ise Ekho'dan yani aşktan kaçarken çok susamış olduğunun farkına varır. Narkisos bir pınara gelir. Susuzluğunu gidermeye çalışırken suda kendi güzelliğini görür ve kendi güzelliğinin hayaline kapılır. Artık kendi kendinden gözlerini alamaz. Susuzluğunu giderirken başka bir susuzluğun esiri olur. Kendi kendisine duyduğu sevgiyle yanıp tutuşurken, yapabileceği bir şey olmadığını da anlar. Kendi kendinden ve kaderinden ayrılamayacağını hisseder. Dokunamadığı, sevemediği bu güzellik ve aşk karşısında erir, ölümün pençesine düşer. Narkissos, günlerce yemeden içmeden orada kalır ve sudaki görüntüsüne bakar. Sonunda açlıktan ölür. Narkissos'un bildiğimiz hazin öyküsü böyle gerçekleşir.

Narkissos'un ölümü bütün çiçekleri, ağaçları ve Nymphe'leri(orman ve nehir perilerini) üzüntüye boğar. O kadar üzülürler, o kadar ağlarlar ki yakarışları Tanrıları bile merhamete getirir ve ölüsünü bir çiçeğe dönüştürürler. Bu çiçeğe onun anısına "nergis" adı verilir. Efsanenin bir anlatımına göre Narkissos, ölüler aleminde de, ölüler alemini canlılar aleminden ayıran Styx ırmağının sularında kendi görüntüsüne bakmaya devam etmektedir.