#muzaffertayyipuslu

O,yanlız şiir yazardı.

Ve yağmurlu gecelerde elleri cebinde gezerdi,

Yazık diyecek hatıra defterini okuyan.

Kapalı duran penceremden Odama giren sabah güneşi Günaydın diyor

unutmak değil de belki hatırlamamak mümkündür…”

“Diyecekler ki arkamdan, ben öldükten sonra. O, yalnız şiir yazardı. Ve yağmurlu gecelerde, elleri cebinde gezerdi. ‘Yazık’ diyecek, hatıra defterimi okuyan. 'Ne talihsiz adammış, imanı gevremiş parasızlıktan.’”

“Kız şiirden anlıyorsa beni seçer, anlamıyorsa zaten senin olsun.”

“Oğlum, kız bizim bahanemiz. Aşk, bahanesidir şiirin.”

“Sen çok güzelsin, sebepsiz de gülebilirsin.”

“Sen kötü şeyleri çok güzel söylüyorsun.”

“Bir güzele güzelliğini hatırlatmak isterdim, aynalardan evvel.”

“En güzelinin bile bir şiirlik canı var.”

“Güzel olan yaşadığımızdır, bir gün öleceğimiz değil.”

-Muzaffer Tayyip uslu

“Tanrım açamadık içimizi,

Artık buluşmamız mahşere kaldı.”

-Rüştü Onur

Rüştü Onur, Kemal Uluser ve Muzaffer Tayyip Uslu, ‘bilinmeyen’ binlerce Türk şairinden sadece üçü. Fena halde acıklı ve içli hikayeleri var üstelik. Aynı dönemde, bu şairlerin yaşadığı yer olan Zonguldak’ta edebiyat öğretmenliği yapan Behçet Necatigil şöyle yazmıştı bir keresinde: “Bir şair yaşamıştı Zonguldak’ta/ Adı Rüştü Onur’du/Bilseydi hatırlanacağını ölümünden sonra/Memnun olurdu.”

Orhan Veli ise “Son yıllarda Zonguldak üç büyük istidat yetiştirdi. Biri Rüştü Onur, biri Kemal Uluser, biri de Muzaffer Tayyip Uslu. Ne biçim kader, üçü de arka arkaya öldüler.” Satırlarıyla acı ile hatırlar bahtsız şairleri.

Edebiyat ne denli güçlü, ne denli mükemmel bir şey.Şiir, aşk, yaşam ve ölüm o kadar güzel harmanlanmış ki..

Ben öldükten sonra

O, yalnız şiir yazardı

Ve yağmurlu gecelerde

Elleri cebinde gezerdi

Yazık diyecek

Hatıra defterimi okuyan

Ne talihsiz adammış

İmanı gevremiş parasızlıktan