Het Max Orkest en de kunst van het ongegeneerd meeleven
Pieters Daglicht over Denkdingen Er zijn van die tv-momenten waarop je hart een kleine hup maakt. Waarop je denkt: ja hoor, hier is het leven nog gewoon in majeur gestemd. En zo’n moment was er weer, dankzij het Max Orkest. Wat een zaligheid. Wat een menselijkheid in maat en melodie. Daar stonden ze, die vrolijke verzameling van violen, trompetten en tederheid. Geen strak geregisseerd spektakel…













