#masaklap

Sabihan mo na ‘kong tanga, bobo, uto-uto, manhid at kahit ano pa wala akong pake, mahal ko yung tao eh. 

Lahat ng tao nakakarma, kaya siguro karma ko na tong nangyayari sakin ngayon. Karma ko to dahil sa ginawa ko  noon. Hindi ko na alam kung anong pumapasok sa isip ko ngayon pero gusto ko mailabas to. 

Dahil wala akong ibang choice kundi tanggapin ang kamalasan ko. Tinatanggap ko lahat ng pananakit mo, suntok, tadyak, sampal, sabunot, kurot, at hampas. Daig ko pa sumali sa boxing tuwing uuwi ako sa bahay.Hindi lang puso ko masakit pati na rin katawan ko. Madalas na ina-almusal at gabihan ko yung mga mura na natatanggap ko. Putangina ko, tangina ko, pokpok ako, malandi ako. Hindi ko alam kung paano mo nasabi yan kasi ni isang lalaki wala naman akong nakausap. Paano ako naging malandi? Hindi ko alam. Iyak ako ng iyak, pero wala namang nagawa yon para tumigil ka. Minsan gusto kong bumitaw pero wala. Nangingibabaw sa isip ko yung kung paano tayo nagsimula, memories at mga pinagdadaanan mo kasi marami kang problema....

Kaya sa huli, mayroon paring tayo na masaya at kakalimutan ang mga nangyari. 

Hindi ko alam kung paano nangayari na wala ng natirang awa para sa sarili ko. Hindi ko na inisip ang sarili ko, kasi lahat na naibigay at nakatuon sayo kasi mahal kita. Oo, mahal kita. Siguro yun nalang pinanghahawakan kaya hanggang ngayon hindi ako bumibitaw sayo. 

Sabi niya gusto ka nya. sabi nya, di nya kaya na wala ka. sabi nya, mahal ka na daw nya. wala naman problema dun diba? yun nga lang wala pang ilang linggo pa lang syang single at galing sa isang mahabang relasyon mula sa isang tao na pinakamamahal nya. ngayon magtatanong kayo, anong masama dun? di nyo man lamang ba naisip kung mahal ka ba talaga nya o baka naman naghahanap lang sya ng magkicare sakanya. yung magpaparamdam sakanya how it feels like to have someone, to be inlove with someone. Kasi galing sya sa loss eh kaya malamang sa malamang naghahanap sya ng mga atention na ganito. wala naman sanang mangyayari na nakakasakit eh, yun nga lang nainlove ka sakanya. narebound ka! boom. saklap diba? ang masakit kasi sa rebound darating sa point na marerealize nya na you’re not really the one na gusto nya. nagkataon lang talaga na andyan ka nung nasasaktan sya, nung pagkakataong gusto na nya magmoveon. lahat yun sinalo mo. kaso nga lang ang masakit na part is nainlove ka. ok na sana kung kinomfort mo lang eh. 

there are moments sa rebound relationships lalo na pag bago mararamdaman mong napakagenuine ng relationship nyo. mararamdaman mong you really are a couple. you do things normal couples would. you kiss. you hold hands. you hug. you date. lahat. lahat ng ginagawa ng couples. so ikaw si rebound, mararamdaman mong, awwwe, mahal ata talaga ako nito. then the tragedy begins. just when you thought you have your forever, that’s when he/she would realize na you are not the one kaso nga it would be too late for you to let go cos you have fallen deep and beyond saving.

sabi ko nga eh, hinainan ka lang ng kiddie pool, bat ka nagdive? tignan mo, nasaktan ka tuloy. rebound relationships are whirlwind relationships. easy come easy go. akala mo lang totoo lahat ng nararamdaman nyo at that time, pero trust me it is not. imagination nyo lang lahat yun. parang magic,kala mo totoo, yun pala, my tricks lang. 

sa mga naghanap ng rebound, oo, you have been hurt. but please, mend yourselves without the expense of others. if you are all healed, then by all means, court anyone of you choice. di yung galing ka lang sa relasyon, hanap ka agad bago kasi nangungulila ka. wag ganun brad, lol

sa mga narebound. please please learn how to read and assess the situation. kung galing pa lang sa relasyon ang may gusto sayo, please, wait a little while. give him time to heal, kasi at the end, trust me ikaw lang lugi jan. then learn to ask mahal ka ba talaga o baka rebound ka lang nya?

Gasgas at sirang plaka na ang phrase na “unrequited love” sa kasaysayan ng LOVE. Lahat na ata ng umibig at umiibig pinagdaan ito. At parang sakit lang ang unrequited love, mararamdaman mo ang symptoms, signs at kung minsan parang may taning pa. Sa libo-libong nabibiktima ng unrequited love, aakalain mo na naisipan na ng mabisang lunas ang epidemic na ito.

Pero seriyoso lang… Unrequited love. Ang saklap! Unreturned, unacknowledge, un-confessed, ang sakit! Pero kung suki ka na sa unrequited love, nasasanay ka na rin… Kunwari! Ang unrequited love parang paulit-ulit na cycle yan. You get interested. He starts occupying your thoughts. You start thinking of possibilities. You develop a crush then you convince yourself that you are falling in love. You always want to be by their side. You want to hear about their day and their every thought. Ang mga tulong at support na binibigay, effort na effort. Yun nga lang friend ka lang. Handaang mag-antay sa sidelines at umaasa na balang araw makagraduate ka rin mula sa academy of unrequited love kung saan ikaw ang valedictorian.

Yung tipong umaasa ka pero bago ka makaporma, SPLAT! Kung ano mang aso ng pag-asa na meron ka biglang matatapakan. Hanggang yung confidence mo at chance na magconfess, lumiit na at tuluyan nang nagtago sa kaibuturan ng puso mo at tutubo bilang isang unrequited love.

Ang mahirap pa sa unrequited love, Wala kang pwedeng sisihin kung hindi ang sarili mo. Hindi namang parang nakakontrata ka at hindi naman parang kaluluwa mo ang kapalit kung itiigil mo na ang umasa (kahit minsan parang ito ang pakiramdam). Wala namang pumilit sa iyo. Pwedeng huminto kung kelan gusto pero yun ang problema. Ano nga ba ang gusto? Hindi pwedeng sisihin si crush kasi ikaw naman ang may gusto nito. Kaya pagtinamaan ng heartbreak, sobrang sakit kasi alam mo na ikaw din ang naglagay sa sarili mo sa sitwasyon na iyon. Alam mo na na delikado at baka walang puntahan pero ayun sugod pa rin! Yung tipong “i would rather be by your side and admire from a far than none at all” YUN OH! WAGAS!