althusser, aileyi DİA’lar (devletin ideolojik aygıtları) içerisinde en kötü olanı olarak görüyordu; zira aile, sisteme uyum sağlamakta başarısız olan bireyleri rehabilite edip tekrar sahaya süren bir oluşumdu.

marksizmin ayırt edici özelliklerinden biri toplumsal belirlenimden yoksun soyutlamalara itibar etmemesidir. bu nedenle bireyler belirsiz ve soyut (içerikten yoksun) kişiler olarak değil, sosyo-ekonominin bağımlı değişkenleri olarak görülür.

insan inanılmaz dayanıklılıkta bir varlık. yavaş yavaş, parça parça ölür. uzun bir süre daha, insan gibi görünür.

dışlaşma (başkalaşma) (entousserung) ve yabancılaşma (entfremdung) hegel'in idealist felsefesinde anahtar kavramlardır. bunlar, ayrılığın veya «başkalığın» en aşırı anlatımlarıdır.