Duvarlar üzerime geliyor canım sıkılıyor kapıları açıyorum ama sanki nefes alamıyorum. sanki tüm pencereler kapanmış gibi, çıkmak istiyorum çıkamıyorum, kaçmak istiyorum, kaçamıyorum prangalarımı kırmaya çalışmaktan sıkıldım artık. özgürlük öyle dışarıda gezip tozmaklada olmuyormuş ruhum bağlanmış gibi....ruhum mahkum gibi.🫀"

Dünya yalan ama inandık her birimiz, ‘aşk’ adı katilimizin…

'Anlatılması olanaksız herhangi bir mahzenle ilintili ışık halkalarımız vardır bizim- anlatılması olanaksız kaba saba manevralarıyla...'

Geçmişin izlerini taşıyan yüreğine girmek isteyenler oluyor. Bir umut, kilit üstüne kilit vurduğun kapıyı aralıyorsun. Gıcırdama sesi, acı acı yankı yapıyor yüreğinin koridorlarında.. Yüreğinin rutubet tutmuş mahzenine iniyor. Yakıyor mumu, her yer yara bere.. Geçmişin izleri..

Önce seni sen olduğun için seviyor. Çok geçmeden seni değiştirmeye çabasına girişiyor.. Açıyor camları temizlik yapmaya çalışıyor. Üflüyor geçmişin tozlu raflarını. Sis çöküyor, gönül gönülü görmüyor. Karanlığa alışmış yüreğin kamaşıyor kaçıyor aydınlıktan. Eskileri atmak istiyor, yerine koyacak bir şeyi olmadan. Değiştirmeye çalışıyor yaralarını sarmak yerine. Kanıyorsun… Sonra kapatıyorsun yüreğini, çekiliyorsun karanlığına.

Pencerede ufak bir aralık bırakıyorsun, kuş cıvıltıları ve denizin sesine…