#lodeizen

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je al vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude auto en ofschoon jij de enige was die niet omkeek, wist ik toch dat jij de enige was die mij herkende de enige die zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou morgen misschien zul je terugkomen of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten

Leo Ross: kleine ballade

De treurwilgen van mijn hart; bron beeld: nl.123rf.com Kleine ballade Ik liep met de zon als een vurige kool / op m’n hoofd, de terrassen overhoophalend / maar ik kon je niet vinden het regende van ‘s ochtends tot ‘s avonds / ik scheurde alle gordijnen van de regen / maar ik kon je niet vinden in de nacht, donkerder dan een zonnebril / keerde ik kroegen om als een broekzak / maar ik kon je niet…

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je al vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer  en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude auto en ofschoon jij de enige was die niet omkeek, wist ik toch dat jij de enige was die mij herkende de enige die zonder mij niet kan leven en ik heb geglimlacht ik was zeker dat je me niet verlaten zou morgen misschien zul je terugkomen of anders overmorgen of wie weet wel nooit maar je kunt me niet verlaten