Ik zag vorige week bekende mensen langs lopen terwijl ik weer eens op mijn bank zat. Ik zag de mevrouw van de crisisdienst langslopen samen met een mannelijke behandelaar die verbonden is aan hetzelfde team als waar ik als cliënt ingeschreven sta. Ze liepen snel en keken bezorgd. Ik was ervan overtuigd dat een man in de straat waarin ik woon psychotisch was geworden.
Na een paar minuten dacht ik: ‘Ze komen toch niet voor mij?!’ Ik raakte in paniek en belde snel mijn moeder. Ik vroeg haar of zij de crisisdienst had gebeld. Dit was niet het geval zei ze.
Vijf minuten later stond ze bij me op de stoep en ik moest een beetje huilen van de schrik.
De volgende dag zag ik mijn nieuwe woonbegeleider langs lopen met een collega. Het paste in het plaatje: Man op de hoek is psychotisch geworden, krijgt medicijnen, is agressief aangelegd dus ze gaan er altijd met z’n tweeën naar toe.
Ik had mijn zus ook al een paar keer langs zien komen en een oud-collega ook. Ik smste mijn zus vrolijk: ‘Hee je fietste net langs! Waar ben je?’ ‘Gewoon thuis’, smste ze terug. Toen kreeg ik een knoop in mijn maag. Ik wist zeker dat ik haar gezien had. Dat bleek dus niet te kloppen.
Mijn woonbegeleider mailde ik of het klopte dat ze net langs liep. Ik dacht: ‘Als dit niet klopt, dan is er iets raars aan de hand.’ Ik moest nog een hele avond en nacht wachten totdat ik antwoord kreeg. Het bleek dat ze niet langs gelopen was. Toen verspreidde nog meer vervreemding zich in mijn wereld, zoals water een zwembad vult.
Ik slik nu vier maanden geen anti psychotica meer. Ik vind het bizar om te merken dat ik dan toch vrij snel weer ‘bijzondere’ belevingen heb. Ik had eigenlijk gedacht dat ik er voor de rest van mijn leven van verlost zou zijn. Ik hoor geen stemmen in mijn hoofd, dus ik vind het allang goed. De engelen zijn weer terug. Ze zwijgen en zijn er gewoon. Ik heb ze heel erg gemist, dus ik ben allang blij.
Ik zie weer licht om planten en bomen en mensen. Misschien nujuist omdat ik geen anti psychotica meer slik. Dat mijn gevoelige zintuigen zich in een nieuwe staat van paraatheid bevinden.
Wat zou het fijn zijn als ik gewoon alles tegen de psychiater zou kunnen zeggen. Dat kan ik echt niet, dus ik weet ook niet wat psychotisch is en wat niet. Verpleegkundigen kunnen dat wel tegen me zeggen, maar die geloof ik toch niet. Alleen een psychiater kan dat zeggen vind ik.
Eigenwijs geboren, zeggen ze dan.
