#lanetliyim

Dağıtıyorum kafamı, dolunayın çıkacağı yok gökyüzüne, ben yüksek binaları da yıkıma çevirmeden kalkayıp gideyim diyorum. Ben aslında çok şey diyorum da, ne zaman ağzımı açsam etrafımdaki herkes kulaklarını tıkıyor sanki. ben kendi içime gürültülüyüm, başkasına sukünet. Kalkayım gideyim diyorum bu kaldırımdan, bu şehirden, en çok senden. tabii ya en çok senden, neyse, neyse diyorum, bi duman daha çekeyim nimetten saydığım ciğerlerime. Başkası üstüne basıp geçecek de, ben kaburgama saracağım ya, olsun diyorum zaten en fazla ne olabilir ki? Ne olur ne olmaz deme sen de, bak göz kapaklarıma, sanki nuh’un gemisindeki hayvanlar anlaşmış da, tonla yüklenmişler gibi baygın baktırıyor bana. Daha gözümü açıp önümü görmeden göremeden, hep geçmişe bakmışım, sanıyor musun ki göz kapaklarımdaki bu ağırlık nikotinin etkisinden? Sen sanıyor musun, yaşamın etkisinde kalıp toprağın tadını alan sadece ölüler? Bak kaç kere geçtin sokağımdan, bi' kez, bi kez dönüp baktın mı kaldırıma? Nerdeyim, kimleyim, aç mıyım, uykusuz muyum bir kez olsun içindeki azıcık cesaretle gözlerimin içine baktın mı? Başım dönüyor, yine sırıtıyorum, bana geçmişi anımsatma. Bırak, dalayım uykuya artık metanetimi koruyamıyorum. Yaşamak da, ölmek de fazlaymış bana, üstelik kafamın içindekiler göğsümdekilerden daha çok ağrıtıyor. biliyorum, bitti artık. Her sigaranın bir sönüşü varmış, bazı cinayetler intiharıymış insanın, anladım. Hayır yaşıyorsun diyosun bi' adım daha at! Bi' adım, bir sonraki adım uçurum.