#kuddegedrag

Onlangs heb ik me laten vertellen dat we individualisten zijn. Terwijl ik mensen er vandaag op heb betrapt dat ze toch echt niet zonder elkaar kunnen.

Mensen volgen elkaar, zoals bleek uit de situatie van vanochtend. Het treinverkeer was in rep en roer, waardoor grote drommen mensen, als één kudde, heen en weer liepen over het station. Maken die mensen ècht een keuze vanuit zichzelf? Vanuit die individualistische houding? Of volgen ze klakkeloos de rest? Zal het doel (reizen met de trein naar - misschien - eenzelfde bestemming) dit gedrag kunnen verklaren? Zo van: we moeten toch met de trein, dus volgen we elkaar maar...

En zo zijn er nog wel meer van dit soort situaties, waarin mensen niet lijken ‘af te wijken’ van de rest. Wat ik mooi zou vinden, is dat ieder mens voor zichzelf kiest. Durft af te wijken. Uiteraard zonder dat ze boven anderen gaan staan. Een saamhorigheid en toch individueel.