#konservatuar

TOM HANKS

MORGAN FREEMAN

5 duyunla deneyimlediklerini yeniden yaşayabilmektir, duyu hafızası. Yeniden yaşamak üzerinde duruyorum çünkü bu hatırlamaktan bambaşka bir şey.

Oyuncu çeşitli rahatlama teknikleriyle kendini rahatlatır. 

Oyuncu kendisini kişisel anlamda etkileyen bir nesne, bir koku, bir mekan.. orada duydukları, gördükleri, hissettikleri, yaşadıkları her ne ise ona odaklanır. (Bir kadeh viski, ıslak burger, İzmir yolundaki o küçük restoran, ipek kumaş, ıslak toprak kokusu gibi.. gibi..)

Sırasıyla başlayıp odaklandığı şey üzerine 5 duyusunu hisseder ve hepsini en sonunda bir araya getirir. (Eğer bu bir nesne ise hayalinizde alın elinize, koklayın, görün, için.. Bu bir mekan ise görsel, işitsel olarak tamamen oraya odaklanın, kokusunuda o zaman alacaksınız belki..)

Oyuncu duyu hafızasıyla o deneyimini yeniden yaşar.

Bu egzersizi hem kendiniz için olabilir, hem de sahneleriniz için. 

Bir sahnede hissetmeniz gereken ihanettir diyelim. 

Son kez ihanet eden kocanızla yüzleşmek zorundasınız ve ona ayrılık konusunda emin olduğunuzu söylemek zorundasınızdır. 

Eğer karakteriniz güçlü bir kadınsa karşısındaki karakter için bir köpek boku duyu hafızası egzersizi yapabilir. -Eğer oyuncu bu deneyimi yaşadıysa tabi ki- En son köpek bokuna bastığı zamanı tekrar bu sahne için yaşayabilir.

Eğer karakteriniz zayıf bir kadınsa karşısındaki karakter için bir tasması kopmuş vahşi köpek duyu hafızası egzersizi yapabilir. -Oyuncu bu deneyimi yaşadıysa tabi ki- Hatırladığı en net vahşi köpek deneyimini tekrar bu teknikle yaşayabilir.

5 duyumuzada derinlemesine gözlemlememiz gerekir çünkü genelde birbirlerini tetikleyen duyular oluyor. Duyular arası tetikleme bizi tamamen o hafızayı yaşamamıza neden oluyor.

1) Ben tekim bu dünyada ve hiç kimse benim gibi olamaz.

2) Her audition başarıya uzanan bir fırsattır.

3) Sakinim ve anı yaşıyorum.

Biz oyuncular için, yönetmenlerimizle iyi bir ilişki kurmak oyunculuk yapmamız kadar kritik bir görev. Bu bizim görevimiz çünkü profesyoneliz değil mi?

Hikayeyi onun hayal gücüyle deneyimleyeceğiz. Hikayenin düzgün anlatımı için, çekimlerde geçireceğiniz uzun vakitler için yönetmenlerimizle iyi anlaşmamız bizim için şart. 

Yönetmenimizin bizimle arasındaki bağın güçlü olması için ilişkide GÜVEN olması gerekir. Yönetmen o karakteri detaylı bir biçimde bilmeni bekleyecektir. Oynadığımız sahnelerin ötesinde, senaryonunda ötesinde analizler yapmamız, o karakteri hayata taşımamız gerekir, bu güveni sağlamak için.

Yönetmen sadece seni düşünmüyor. Diğer oyuncuları, senaryoyu, ışıkçıları, öteki lokasyonda olan elektrik kesintisini ya da yan binadan gelen ses şikayeti gibi envaye çeşit şeyi düşünüyorlar.Yönetmenlerin sana duyacağı GÜVEN ile onların yükünü hafifletmemiz gerekir.

Küçükken, konuşmayı henüz çözememişken sürekli kullandığımız fakat yıllar geçtikçe körelen bir iletişim tarzıdır sözsüz iletişim.

Oyuncular olarak duyguları sadece hissetmek yetmiyor. Hissettiğimiz duyguları izleyicilere aktarmamız gerekiyor. Bu aktarımı, iletişimi geliştirmek için;

Bir odada yalnız başınıza olun.

Doğaçlama olarak hissettiklerinizi keşfedin.

Bunu vücudunuza, çıkarttığınız seslere uygulayın.