#kadim

Uzak doğudan gelmedim

Noel kutlamaları, Noel Baba merasimi ve çam ağacı süslemek gibi ritüeller, Batı kültüründen alındıkları gerekçesiyle İslâm coğrafyasında hoş karşılanmaz; çünkü Hristiyan geleneği olduğu savunulur. Oysa Türkler’de...

NOEL’DEN ÖNCE NARGUDAN,NOEL BABA’DAN ÖNCEAYAZ ATA VARDI Noel kutlamaları, Noel Baba merasimi ve çam ağacı süslemek gibi ritüeller Batı kültüründen alındıkları gerekçesiyle İslâm coğrafyasında hoş karşılanmaz; çünkü bu adetlerin Hristiyan geleneği olduğu savunulur. Oysa Türkler’de Batı’dan çok daha önce var olan Nardugan Bayramında çam ağaçları süslenir ve Ayaz Ata isimli ak sakallı yaşlı bir…

Eflatun'un Atlantik Okyanusu'nda geçmişte büyük bir adanın, neredeyse bir kıtanın var olduğuna dair sözlerinde hiçbir ihtimal dışılık olmadığını, hatta dahası, bunun gerçekten var olduğunun jeolojik bir kesinlik olduğunu, sandığımız gibi, başarılı bir şekilde kanıtlamış olduk. ; ve Platon'un tarif ettiği şekilde denizin altına batmış olmasının ihtimal dışı değil, çok muhtemel olduğunu gösterdikten sonra, şimdi bir sonraki soruya geliyoruz: Bu devasa felaketin hatırası, insanlık gelenekleri arasında korunuyor mu? Bu soruya kesinlikle olumlu bir yanıt verilmesi gerektiğini düşünüyoruz.

Birkaç saat içinde, korkunç sarsıntıların ortasında, bütün bir ülkeyi, tüm geniş nüfusuyla yok eden bir olay - bu nüfus, her iki kıtanın büyük ırklarının atalarıdır ve kendileri de çağlarının medeniyetinin bekçileridir. insanların zihinlerini korkunç bir güçle etkilemekten ve kasvetli gölgesini tüm insanlık tarihine yansıtmaktan geri kalamazdı. Ve bu nedenle, İbranilere, Aryanlara, Fenikelilere, Yunanlılara, Kûşlulara ya da Amerika'da yaşayanlara dönüp bakmayalım, her yerde Tufan geleneklerini buluruz; ve tüm bu geleneklerin açık bir şekilde Atlantis'in yok oluşuna işaret ettiğini göreceğiz. "Sonuç, Tufan öyküsünün, siyah ırk dışında, insan ırkının tüm kolları arasında evrensel bir gelenek olduğunu doğrulamamıza izin veriyor. Şimdi, bu kadar kesin ve uyumlu bir hatıra, gönüllü olarak icat edilmiş bir mit olamaz. Hiçbir dini ya da kozmogonik mit bu evrensellik karakterini sunmaz.Irkımızın ilk atalarının hayal gücünü, onların soyundan gelenler tarafından asla unutulmayacak kadar güçlü bir şekilde etkileyen, gerçek ve korkunç bir olayın anımsanmasından kaynaklanmalıdır.Bu felaket. insanlığın ilk beşiğinin yakınında ve başlıca ırkların fışkırdığı ailelerin dağılmasından önce gerçekleşmiş olmalı; çünkü dünyanın mümkün olduğu kadar farklı noktalarında bunu kabul etmek hem olasılık dışı hem de eleştirel olmayan bir şey olurdu. Bu geleneklerin geniş yayılımını açıklamak için, tıpatıp aynı yerel fenomenlerin gerçekleşmiş olması, hafızalarının özdeş bir biçim alması ve sirküler olarak sunulması gerektiğini varsaymak zorundalar. bu gibi durumlarda mutlaka aklınıza gelmesi gerekmeyen durumlar.

Kimse Bana Yaran Olmaz Yar Olmaz

Mertlik Hırkasını Giydim Giyeli

Dünya Bomboş Olsa Bana Yer Kalmaz

Kadim crawled through the vents for what felt like forever. The vents weren't hot, but they were very warm, making Kadim sticky with sweat, and dehydrated. He kept hoping that at one of the vents, he would see a restroom or cafeteria. He started to get to the point that he didn't care if he got caught, just so long as he got some water.

After several more minutes of dragging himself along, Kadim came to another vent. When he looked out, he saw a small room with a man sitting in front of a computer, sleeping.

Kadim thought it was as good a chance as any to get out of the vent and see if he couldn't find anything on the computer about where he was, and where the security office might be.

The vent cover was held in place pretty well, but Kadim barely noticed. He used half his full strength, and pushed the vent cover forward.

There were several snaps as the vent door came free. Kadim paused to make sure the guard didn't wake. Instead, the guard snored on, sounding quite content.

Kadim crawled out of the vent and crept up behind the guard. Luckily, he was laying on the table, not touching the keyboard.

Kadim silently scanned the computer screen, looking for any sort of map.

The only thing Kadim could find out was that he was in some sort of armory. Funny, because the room was quite bare. After a few minutes of studying, however, revealed that the walls concealed secret compartments. The compartments held armor and the gun Kadim had already heard about. The deatomizer.

As Kadim tried to find anything else on the computer, there was suddenly a knock at the door. Kadim's head snapped up to look at the door.

"Your cam is black Dick." A voice said from the other side of the door. "You aren't sleeping again are you?"

Kadim bolted back to the vent and backed himself back inside and pulled the grating back in place seconds before the door opened.

"You idiot," the newcomer said. "you know we only have one security camera. How are we supposed to know what's going on in the armory if you're constantly falling asleep and laying down on th job?!"

"Sorry," the man at the computer mumbled, sitting up quickly.

"Just don't let it happen again." The second man said, leaving the room.

'I really need to destroy these weapons,' Kadim thought to himself.

He then set off once more, thinking about what he had learned. Now all he had to do was avoid the guards, and he wouldn't show up on any security cameras.

The next room Kadim encountered was completely deserted. He snuck quietly to the door and pressed his ear against the door. He could hear footsteps leading away from the door, and hear the person's heartbeat getting equally distant.

Oh wow I haven’t posted anything in a good while so here’s some dnd characters to make up for the fact that I’ve been missing for months

Uzun lafın kısası, Ah’tır… 

Ve her ah’ın sesini duyan Allah’tır…