#kabouterbos

Pieter’s Daglicht over Denkdingen Stel: ik loop door het Schollebos, de zon hangt laag, het mos is nat, de lucht ruikt naar natte bladeren en belofte. Dan hoor ik plotseling een tak kraken — nee, geen eekhoorn, geen kind dat roept, maar een kabouter. Hij is niet echt, natuurlijk, maar zijn schaduw wel, geslepen uit hout uit een boom die al zijn beste tijden had gehad. Hij staat daar, tussen het…