"Dayê bina sêva tê"

marttı on altıydı 

elma koktu içim çekti koştum.. içim yandı koştum.. yüreğim yandı koştum.. koştum koşamadım...sustum...sustun...sustular... ama elma koktu canım çekti koştum... koşma deme sakın bana, yine koksun yine koşarım ben bir çocuğum... gücün yetiyorsa artık elmaları kokutma, koşturup susturma.... çünkü hala kokuyor o elma... yoo hayır ben elmayı seviyorum diye onun da beni sevmesi şart değil elbet fakat yandırması da gerekmez her nefeste şu küçük yüreğimi... neyse ustam bugün on altı mart, al şu halepçe, hiroşima, nagazaki'yi de şurdan bir nefeslik elma tart....

Tek bir canlı ayakta kalmadı.

Ne anne çocuğuna ağıtlar yakabildi, ne de çocuk babası için gözyaşı dökebildi.

Ne Newrozda zılgıt çekebildi genç kızlar, ne de halaya durabildi delikanlılar.

Ne koyunlar görebildi berivanları, ne de baharı bekleyen ağaçlar meyveleri.