#haaaaaaay

// i mean

Messages from The Wall

Day 28 Grade 12 @ Letran 09/13

“All in a missing piece”

SKL ang hirap pala kapag everynight ka lang nagtatype ng Journal hindi ka din pala nakakasunod kasi tingnan mo ito lipas na haha

Anyway, we and my team are getting closer. sa research stress pa rin ako kasi hangang ngayon may balak nanaman baguhin huhuhu utang na gulong Patayin niyo na lang ako pero heheq char lang. Nagbabago nanaman ang mood ko.

Nagkataong pa na apuyat ako dahil sa kakaisip. Hindi ko namalayan na 12 na pala kaya ayun, na late ako ng tulog. Nakapag kape naman ako noong gabi ng 12 kaya ayus lang kaso sobrang naging anemic ako tas nagpapalpitate rin ako kapag inaantok??? Basta sobrang bigat ng mata ko noong chenistry time, isa pa iyong walang kwentang magturo dahil sobrang gulo. Na-aalala ko lang itong teacher ko sa philosophy na minamani-mani lang ang philosophy, kaya hindi siya naging interesting. Maganda kaya ang topic ng Philosophy sa kasalukuyan at henerasyon namin ngaon tapos ganun lang? term terms lang tapos ang demanding pa kapag magsusulat ng lintek na reflection -_- anak ka ni magaling na pinangak na bobo :((( Sorry kung galit na galit sayang kasi binabayad ko wala akong natutunan :(

Umiyak ako noong 09/11 sobrang iyak noong gabi na halos hindi na ako makagawa ng takdang-aralin noon. Ang pakiramdam ko kasi nun halo-halo, mabigat na walang laman. Naalala ko nanaman yung rason kung bakit ako sobrang nalulungkot at yung pakiramdam ng isang naghahanap ng rason at silbi sa mundo, at ang nakalulungkotduon ay ginagamit nga lang pala ako ng tao, lalo na ang mga kaibigan ko. Kapag wala na akong maibigay iiwanan na nila ako na parang walang silbi. ganun ba talaga ang pagkakaibigan. Hindi ako naging masaya at naging malungkutin ako. ang Kontradicting nga lang kasi dahil imbis na ibahagi ko ang kalungkutan ko at makakuha ng simpatya eh itinatago ko na lamang kasi ayaw nila ng negatibo, o malungkot, gusto lang nila ng puro saya-saya-saya-saya! Party all around pero dead inside. Kaya naiisip ko kung itinuloy ko ang pagsaksak sa aking sarili para maramdsman kong buhay ako at hindi robot. Abandonadong robot ng Calsci.

Lumalaki lang lalo ang eyebags ko. :( eto namang si Whie na naging uhmm kaibigan??? Ko??? ayaw magsabi ng problema kaya hindi rin ako makapag open up rin sa kanya :( akala ko pa naman kompatible kami emotionally pero nagtatago rin lang naman siya. Ang tagal ko nang gustong saktan ang sarili ko sa manipis na bakal na ito, bubuksan ang laman para makita ang halaga. Hndi ko rin naman kaya, pero...

Ngayong linggo nagkaroon ako ng 2 bagong kaibigan. Sina Shyna at CAiro. Si Shyna ay ang madrama katulad ko may hugot din, Masaya rin kasama kasi ang lutong ng tawa, kasama si Chulver ang tropa lalong simasaya. SI Cairo naman ang tatahimik-tahimik may lilith din, Isa rin siyang Panzexual which is I AM SO PROUD THAT I FOUND ONE NA KALAHI KOOO! They thought I was faking it but I'm just good at hiding it. Nag-out na rin ako sa iba, ewan ko lang sa kanila kung anong reaksyon nila :/ Palibhasa wala akong jowa kaya wala akong mapatunayan. Hay... Boring ba talaga buahy ko o sadyang takot lang ako? Nagkwento si Cairo about sa personal niya about sa bestie niya at ayie naging komportable ako kasooo, na istorbo ako sa flow ng convo namin dahil kina-cut niya ako kaya nawawala ako, na hindi ko na rin nasasabi ang punto ko

at gusto kong mailabas. Still restrained pero maluwag na ng kaunti. :|

nalulungkot pa rin ako, sa sarili ko. May mga bagay talaga na kahit anong gawin kong pagsisikap ay hindi na susuklian ng tama. Madalas pa nga na walang sukli. I was always taken for granted. Kahit sinisikap ko na maging confiden, iwasan ang selfworthlessness pero hindi rin mawala ang self-indulgence ko o overwhelming na pagpupuri sa akin. Nayayabangan rin ako sa sarili ko. Ayoko naman ibrag out na tagadito ako or what basta... sawa na ako. gusto ko naman sumaya.