kehkeşân

bu can benden geçmeden

bu dünyadan göçmeden

bir tek seni sevmek çok değil

...

Öldüren ümitsizlikten sonra seni hatırladım,

Bol fırtınalı bir kuşluk vaktinde,

İstedim ki, olsaydım bir fidan veya çiçek,

Ve sen de olsaydın rüzgar veyahut su...

"Gülümse de ruhumun gözyaşları kurusun."

İyi ki içinde heva ve hevesten başka şey bulunmayan, her bucağı kapris yüklü dünya hayatına nüfuz edememişim. Bunu becerememiş olmamın kazanç haneme yazdıkları bana yeter.

Sen öyle çağırmasan, ben böyle gelmezdim...

İçim, ey içim

Bu yolculuk nereye?

Yine bir şehrin ölümünü başlatır gibisin.

Ben üzerinden geçen dalgayı, tufan zanneden bir kaşık su..

"Her güzele meyil verilmez", dedi.

Bir baktı yüzüme, güldü gizlendi.

...

Zikirsiz olan her söz boş,

fikirsiz olan her sükût anlamsız,

ibretsiz olan her bakış fuzûlidir.

Yardım et bana

Söyleyebildiklerimden daha fazlasını anla.

"Fark etmek acıydı ama gerekliydi."

'Elimi bastırdım kalbime, yerinden çıkmasın diye

Görüyor ama görünmüyordum

Vardım ama yoktum

Gölgeydim sadece '

"İnsanların manâdan, gönülden anlamadığı çağa geldik..."

Aşkın elinden çıktı fermanım.

Hem derdim sensin hem de dermanım

Gül dikeniyle yansa da canım

Kanayan kalbim der Allah Allah

Ne sermayem var ne de bir malım

Bilemem elbet ne olur halim

Dünyada yoktur tutacak dalım

Garip halimi gör Allah Allah

Karanlık yolda bırakma beni

Dilimden asla düşürmem seni

Toprak örtse de bu fani teni

İki cihanda der Allah Allah